Κυριακή, 23 Μαΐου 2010

Η γραμματική της Ψυχής














η γραμματική της ψυχής...
τα ρήματα είμαι, έχω και νιώθω


Συνηθίσαμε με τον καιρό να χρησιμοποιούμε το ρήμα είμαι με αρκετά ... πληθωρικό τρόπο...
...τόσο που ξεχάσαμε εν τέλει τι είμαστε...


έχω
Αν μας ρωτούσε κάποιος:  "γεια σας. Τί είστε;". Τί θα του απαντούσατε;
Άνθρωπος;   πολιτικό ον;    Γερμανός; Έλληνας; επαγγελματίας; άντρας, γυναίκα;  δικηγόρος; σύζυγος;  μητέρα; ... πλούσιος.... φτωχός... .έξυπνος.. .ευτραφής. ..ψηλός. ..αδύνατος.. .κοντός;

Χρησιμοποιώντας τη δύναμη της σιωπής, μπορούμε να βιώσουμε ότι δεν μπορεί να είμαστε κάτι παραπάνω από... μία οντότητα...
μπορεί να έχουμε όλους αυτούς τους ρόλους ... αλλά δεν είμαστε όλα αυτά, κάτι τέτοιο είναι η αρμοδιότητα του ρήματος έχω...  

νιώθω
Αν σας ρωτούσε κάποιος "είστε  θυμωμένος;"   "... είστε το άλλο μισό κάποιου;"   "είστε...κομμάτι του Θεού;"     "είστε...κομμάτι του σύμπαντος;"     "είστε...ύλη που εξελίχθηκε σε συνειδητότητα"     "είστε... τμήμα μιας κοσμικής σούπας;"      "είστε...ψυχοσωματική οντότητα;"
Τί θα του απαντούσατε;

..και πάλι στην εσωτερική μας σιωπή μπορούμε να νιώσουμε αυτά με τα οποία συνδέουμε τη σκέψη μας ... αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε αυτά ... αυτή είναι και η χρησιμότητα του ρήματος νιώθω...

σε ο,τιδήποτε στρέφω τη συνειδητότητά μου, νιώθω ενωμένος με εκείνο ... σταδιακά όμως μπορεί να παρασυρθώ έτσι που το "νιώθω ενωμένος"  να το συγχέω με το "είμαι αυτό ή ότι είμαι η επέκτασή του" ...

Εκεί ξεκινά η προσκόλληση και πριν το καταλάβω ξεκινά η απώλεια της ταυτότητάς μου και... ακολουθούν η αοριστία, η γενίκευση, εξιδανίκευση, η βαθιά σύγχυση και ... μια κρυφή απογοήτευση ότι "...κάτι πάντα λείπει... ".  Δηλαδή μια κραυγή επιστροφής σε αυτό που  αληθινά και αυτόνομα "είμαι"...

Άσκηση αυτο-παρατήρησης:
1. Σήμερα, παρατηρήστε ποια πράγματα αντιλαμβάνεστε ότι "είστε", "έχετε" και "νιώθετε";