Κυριακή, 20 Ιουνίου 2010

Δεν θέλει κόπο...θέλει τρόπο

















Περίπτωση
Όταν τα πράγματα δεν πάνε και τόσο καλά ή όπως ακριβώς θα θέλαμε αρχίζει να συννεφιάζει στο νου μας... και σε λίγο βρέχει αρνητικές σκέψεις και αστράφτει ανησυχίες... Πλέον δεν μπορούμε να σκεφτούμε φυσιολογικά και έτσι οι πράξεις μας είναι λανθασμένες...
Με σκοτισμένη διάνοια οι προτεραιότητές μας χάνουν τη σωστή τους σειρά και  η εστίαση μας κατευθύνεται στις πράξεις... όλη μας η ενέργεια καταναλώνεται εκεί που πάει η εστίασή μας... οι πράξεις μας δεν φαίνεται να βελτιώνονται και έτσι η απογοήτευση βρίσκει άλλη μια ευκαιρία για να γίνει θαμώνας στη ζωή μας... δηλαδή χαρακτηριστικό μας... τόσο πολύ που ξεχνάμε ποιος την κάλεσε πρώτος...

Λύση
Χρειάζεται να μάθουμε στον εαυτό να αλλάζει τον τρόπο σκέψης πριν να βελτιώσουμε τις πράξεις μας... έτσι η εστίασή μας θα επανέρχεται αυτόματα εκεί που κρύβεται η αληθινή μας δύναμη... οι αναζωογονητικές σκέψεις ακόμη και στις πιο αρνητικές καταστάσεις και ατμόσφαιρες γίνονται έτσι πιο εύκολα... Με την σταθερή εξάσκηση του να στρέφω την επίγνωσή μου στην ποιότητά της σκέψης μου και όχι στο αποτέλεσμα, διατηρώ την επίγνωση του σπόρου των πράξεών μου και έτσι βιώνω ότι τελικά η επιτυχία ήταν πιο εύκολη από ότι νόμιζα...
δεν ήθελε τελικά κόπο...ήθελε...    


Άσκηση για τη μέρα... traffic control
1.      Ας εξασκηθώ στην εναλλαγή της εστίασής μου... με συστηματική εξάσκηση στο στοχασμό κα το διαλογισμό, ο εαυτός μαθαίνει να ξεχωρίζει τις εσωτερικές αντιθέσεις... το contrast ... έτσι όπως μιας φωτογραφία είναι όμορφη όταν οι αντιθέσεις της είναι ξεκάθαρες έτσι και μέσα μου χρειάζεται να γνωρίζω καλά τη διαφορά μεταξύ του εστιάζω στη γαλήνη μου και του εστιάζω στις πράξεις μου...
Με το  traffic control μαθαίνω να βιώνω την αντίθεση... και μετά να επιλέγω...
(δηλ. να δρώ)