Πέμπτη, 10 Ιουνίου 2010

Tί είναι αυτό που το λένε αγάπη...













Ως ανθρώπινα όντα έχουμε την ικανότητα σύνδεσης σε 4 επίπεδα – υλικό, νοητικό, συναισθηματικό και πνευματικό....: "κόλλα το" ... έχεις απόλυτο δίκιο..."
"πώ, πώ, το πιστεύεις; μόλις τώρα σε σκεφτόμουνα" ...   "σε νιώθώ τι περνάς..." ...   
ή νιώθουμε σε κάποιες αναλαμπές: "..ναι φίλε κατανοώ ότι με καταλαβαίνεις παρότι διαφωνείς πλήρως, το νιώθω... και χαίρομαι που μπορούμε να πηγαίνουμε πέρα από τις ιδεολογικές μας διαφορές και απόψεις" ...

Είναι που όσο καθαρίζει η ενέργεια της αγάπης από εξωτερικούς περιορισμούς η αλλιώς προτιμήσεις,  προσδοκίες, στερεότυπα, εικόνες και αισθήσεις...παρορμήσεις, σκέψεις και ιδέες...
           και πέρα από εκεί, όσο καθαρίζει και από τα  συναισθήματα εμάς ή των άλλων, είναι που η ψυχή σπάει το φράγμα της έλξης ή της απώθησης και πλησιάζει την πνευματική αγάπη με διαύγεια και γνώση στην καρδιά...

Η γνώση και η διαύγεια είναι απαραίτητα στοιχεία της αληθινής αγάπης επειδή αυτή κινείται πέρα από το συν+αίσθημα .... είναι επίγνωση, κατάσταση συνειδητότητας της ψυχής που τη βιώνει... ανεξαρτήτως εξωτερικών ερεθισμάτων  


Η αληθινή αγάπη μεταξύ ψυχών προϋποθέτει την επίγνωση του εαυτού και των άλλων ως ψυχές, ζωντανή ενέργεια μέσα στην ύλη και όχι κάτι που είναι "μια ανάμεικτη  ψυχοσωματική οντότητα ή ίσως ύλη που σκέφτηκε ... με τον καιρό" ή ότι "είμαι ένα σώμα που έχει μια ψυχή και εμένα..."...

Όσο καθάρια παραμένει μέσα μας αυτή η θαρραλέα επίγνωση, ότι είμαι μια γαλήνια ψυχή, είμαι η αγάπη, άλλο τόσο ανεμπόδιστη είναι και η ροή της αγάπης. Άλλωστε η αγάπη είναι μόνο μια ... τα "φίλτρα" την κάνουν να φαίνεται ως πολλά είδη...


Το αρχέτυπο της αιώνιας αγάπης που όλες οι ψυχές αναζητούν μέσα από τα "φίλτρα" τους είναι και αυτό ένα... το φυλά αναλλοίωτο και το εκπέμπει αιώνια η πιο αγνή ψυχή του σύμπαντος... 







άλλωστε την αγάπη χρειάζεται να τη βιώνει κάποιος για να τη βιώνουν και οι άλλοι γύρω του και δεν υπάρχει ως απρόσωπη  μορφή ενέργειας... τί νόημα θα είχε τότε η ανάγκη να αγαπάμε...;  

η υπέρτατη Ψυχή, ο πνευματικός μας γονιός, με το σταθερό "είναι" του, εκπέμπει την αιώνια Αγάπη ως ακλόνητος θεματοφύλακάς της... μείνετε συντονισμένοι... μπορεί να μη φαίνεται "εξωτερικά" αλλά είναι η Εποχή που "βρέχει" αγάπη...   


Ερωτήσεις για στοχασμό
1.      Μπορεί μια ψυχή που ποτέ της δεν είχε "δικά"  της (σωματικά) παιδιά να έχει την εμπειρία της μητρικής ή πατρικής αγάπης;
2.      Μπορεί ποτέ μια ψυχή που το σώμα της δεν της παρέχει οπτικά ερεθίσματα να έχει την εμπειρία της αγάπης;
Αρκεί μια ψυχή να διαθέτει όλα τα παραπάνω, για να βιώσει την αληθινή αγάπη;