Κυριακή, 4 Ιουλίου 2010

το πιο βαθύ σκοτάδι είναι πριν ... την αυγή



Περίπτωση
Όταν κάτι πηγαίνει στραβά ή όχι ακριβώς όπως θα θέλαμε νιώθουμε τις καταστάσεις να μας χρωματίζουν. Ο ενθουσιασμός μας στεγνώνει και ξεκινούμε ασυνείδητα να βάφουμε τις σκέψεις μας στο χρώμα των καταστάσεων... "σκούρα τα πράγματα..."

}Αναπαράγουμε μέσα μας με τέλεια αυτοσυγκέντρωση όλη την αρνητικότητα με τρόπο που και κορυφαίοι yogis ή κορυφαίες yoginis  θα μας ζήλευαν...:ούτε μια φωτεινή σκέψη δεν εισέρχεται στον σκούρο μας "διαλογισμό".
... οι ίδιοι μας θα επιμέναμε σε ένα σεμινάριο διαλογισμού με το γνωστό σύγχρονο μάντρα "δεν θα βρω ποτέ γαλήνη του νου...δεν θα βρω ποτέ γαλήνη του νου....", "πολύ δύσκολο... ξέρεις για μένα είναι πολύ δύσκολο έως και ανέφικτο να συγκεντρωθώ...έτσι είμαι ...εκ γενετής... τα γονίδια μάλλον... ή τα παιδικά μου χρόνια..."  

Ευτυχώς που η συγκέντρωσης αποτελεί μαζί με τις υπόλοιπες δυνάμεις τη φυσική κατάσταση της ψυχής και έτσι δεν χρειάζεται να μάθουμε τη συγκέντρωση ...


"Τεχνικές" ή "τρικ" θα μας φτάσουν μέχρι εκεί που φτάνει το αληθινό μας ενδιαφέρον... η ειλικρινής αναζήτηση και η αγάπη για αυτό στο οποίο συγκεντρωνόμαστε αρκούν...

}Το αληθινό μας ενδιαφέρον αναδύει από μέσα μας τη δύναμη της συγκέντρωσης, το άνοιγμα της καρδιάς πειθαρχεί με φυσικό τρόπο το νου εκεί όπου η καρδιά χτυπά...   
και αν η καρδιά δεν γνωρίζει, φοβάται... οδηγεί το νου σε σκοτεινά μέρη... με στρατιωτική πειθαρχία...

... αλλά η πιο ευοίωνη στιγμή του σκοταδιού είναι πριν τη χαραυγή, είναι η ώρα της σποράς της καινούργιας μου κατανόησης...της καινούργιας μου συνειδητότητας...
...αν το επιλέξω    

Λύση
Έτσι όπως ένα απλό κλικ φέρνει φως σε ένα δωμάτιο, η αλλαγή της συνειδητότητάς μου μπορεί να αναζωογονήσει το νου μου με φυσικό τρόπο... γι' αυτό χρειάζεται κατανόηση. Η κατανόηση κερδίζεται με τον πειραματισμό στη σιωπή.

}Στη σιωπή μπορώ να βιώσω την αντίθεση , contrast, της θετικής συνειδητότητας από την αρνητική. Στη σιωπή μπορώ να παρατηρήσω το πως η συνειδητότητά μου έλκει τις όμοιες με αυτήν σκέψεις από τη δεξαμενή μου, το υποσυνείδητο.  Αν είναι φωτεινή, φως αναδύεται στο νου μου, αν όχι...

Ας απομακρύνω τον εαυτό μου για λίγα λεπτά μέσα στη μέρα από κάθε είδους θόρυβο... τηλεόραση, συζητήσεις, ιδέες, επιχειρήματα, ραδιόφωνο ακόμη και από τα CD και τα βιβλία χαλάρωσης... ας αφήσω όλες εκείνες τις δικαιολογίες που με φέρνουν στη δράση επειδή δεν μπορώ να μείνω για λίγο εγώ και ο εαυτός μου...ο αιώνιός μου σύντροφος.


Άσκηση στη σιωπή
Μια από τις πιο κατάλληλές στιγμές για να βιώσω τη σιωπή είναι νωρίς το πρωί... πριν ξεκινήσω τη μέρα μου και πριν η "συνειδητότητα υποχρεώσεων" με γεμίσει με χιλιάδες σκέψεις, ας συνδεθώ με το πιο βαθύ μέρος της ύπαρξής μου.
Αν φυτέψω τις πρώτες μου δυνατές σκέψεις εκείνη την ώρα, η μέρα μου δεν θα είναι πλέον σαν όλες τις άλλες...
Ας στραφώ προς τα μέσα και ας μιλήσω αργά και σταθερά στον εαυτό. Ας νιώθω την αλλαγή που φέρνει η κάθε σκέψη χωρίς να προσπαθώ να σταματήσω το νου μου...ας τον καθοδηγώ απαλά σε μια θετική ροή σκέψης...
"Ποιος στα αλήθεια είμαι ; Τι ον είμαι;  Στα αλήθεια είμαι ένα σώμα με μια ψυχή ... ή μια ψυχή που έχει ένα σώμα; Ας βιώσω τί από τα δύο είμαι...Αυτό είναι το σώμα μου... ποιος λέει αυτό το "μου"...;
Είμαι μια γαλήνια ψυχή... η αρχική μου κατάσταση είναι η γαλήνη...η σιωπή
Η σημερινή μέρα που με περιμένει έχει όλες εκείνες τις ευκαιρίες για να αναπτύξω το πλήρες δυναμικό μου...
Έχω εμπιστοσύνη στον εαυτό μου και στη ζωή... ό,τι και να συμβεί γνωρίζω ότι η εξέλιξή μου είναι δική μου επιλογή...
Είμαι ο κύριος της ζωής μου... βρίσκομαι στο πιλοτήριο του νου μου... επιλέγοντας την εμπιστοσύνη στη ζωή σαν συνειδητότητα αναδύω σκέψεις δημιουργικές και μεταμορφωτικές...  "