Τρίτη, 17 Αυγούστου 2010

Ενδιαφέρον ή ... ανησυχία;










Δημιουργικό άγχος (;)


Η Μυθολογία του άγχους

Υπάρχουν κάποιοι μύθοι σχετικά με το άγχος που μας κρύβουν την αληθινή εσωτερική εργασία που χρειάζεται να κάνουμε:
Μύθος ΙΙ:
"Μικρές ποσότητες άγχους έχουν αποδειχτεί ευεργετικές επειδή τονώνουν τη δημιουργικότητα"
Αλήθειες: Στις μέρες μας πλέον το άγχος (φόβος αποτυχίας) όπως και άλλα συναισθήματα έχουν χρωματίσει τόσο τις ψυχές των ανθρώπων ώστε έχουμε ξεχάσει πώς είναι να νιώθεις τα φυσικά σου αισθήματα. Έτσι όπως η μέθη ή εγρήγορση μέσω χημικών ουσιών και το τοξικό σοκ (καφεΐνη) ή αναισθητοποίηση (αλκοόλ, νικοτίνη, ναρκωτικά) που αυτές προκαλούν έχει πλέον εισέλθει για τα καλά στην κουλτούρα μας ως τόνωση και ευδαιμονία ...έτσι και ο φόβος και η ανησυχία καθιερώθηκαν ως κίνητρα δημιουργικότητας και ενδιαφέροντος.  

}Είναι αυταπάτη να πιστεύουμε ότι το άγχος ή άσκηση πίεσης στους άλλους ή τον εαυτό (λόγω κακού προγραμματισμού) είναι απαραίτητα για να γίνει η δουλειά μας.
Γιατί;
Επειδή γίνεται χρήση του φόβου (ψυχικός πόνος) ως κίνητρο και κάτι τέτοιο οδηγεί πάντα στην εξάντληση και εξάρτηση της πνευματικής και συναισθηματικής ενέργειας της ψυχής ... κάτι τέτοιο τελικά δεν αργεί να εμφανιστεί με τη μορφή σωματικού πόνου, ασθένειας.


Σκέψη: η γέφυρα της ψυχής με το σώμα της
Ένας αγχωμένος τρόπος σκέψης είναι ένας φοβισμένος και θυμωμένος τρόπος σκέψης, αν συσσωρευτεί οδηγεί στην αναβλητικότητα, τη χαμηλή απόδοση και στη ρήξη των σχέσεων.
Επιπλέον, οι ψυχοσωματικές συνέπειες είναι σε όλους μας γνωστές... σκέψεις έντασης προκαλούν σφίξιμο στους μύες και πονοκεφάλους, σκέψεις ανησυχίας (ψευδαίσθηση ενδιαφέροντος) διαταράσσουν την πέψη και προκαλούν έλκη, σκέψεις φοβικές εξαντλούν τους κτύπους της καρδιάς που μας απομένουν και προκαλούν υπερέκκριση αδρεναλίνης, ενώ ο θυμός διευκολύνει την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων.

Η πίεση και ο φόβος, δηλαδή η αδρεναλίνη, φαίνονται
βραχυπρόθεσμα να κινούν τα πράγματα γρήγορα και αποτελεσματικά – αλλά μακροπρόθεσμα οδηγούν στην εξάντληση. Γι' αυτό και οι όροι 'δημιουργικό' και 'άγχος' είναι αντιφατικοί...όπως η εποχή στην οποία ζούμε.

}Όταν επιλέγω το στρες για την κορύφωση της επίδοσης μου είναι σαν να επιβραβεύω την οκνηρή σκέψη και να αναβάλω την αληθινή προσπάθεια που χρειάζεται να κάνω για την εσωτερική μου μεταμόρφωση.


Άσκηση ενθύμησης των φυσικών μου αισθημάτων
Διαλογισμός είναι η εξάσκηση της ενθύμησης των αρχικών και αιώνιών μας αισθημάτων: γαλήνη, αγάπη, αγνότητα, ευτυχία και επίγνωση – από αυτά είμαστε φτιαγμένοι... όχι μόνο όταν κάθομαι για διαλογισμό αλλά και κατά τη διάρκεια της ημέρας για πολύ μικρά αλλά συχνά διαλείμματα υπενθυμίζω στον εαυτό την αληθινή μου φύση με σκέψεις συνειδητότητας ψυχής: όποιες οι σκέψεις μου, οι συζητήσεις μου και οι πράξεις μου αντίστοιχη είναι η συνειδητότητά την οποία διαμορφώνω όλη τη μέρα και όχι μόνο μια φορά τη μέρα ή την εβδομάδα... ποιος ανέπτυξε ποτέ μια καινούργια συνήθεια κάνοντας κάτι ξεκομμένο από την καθημερινότητά του;  
Σταδιακά συνηθίζω στο να νιώθω τα αυθεντικά μου αισθήματα από μέσα προς τα έξω –χωρίς εξωτερικά ερεθίσματα- και σταδιακά αυτά γίνονται μέρος της συνειδητής μου φύσης με φυσικό τρόπο...   

Χωρίς να κλείσω το μάτια μου ή να απομακρυνθώ από τη ζωή, αρχίζω να παρατηρώ για λίγο τα γύρω πράγματα και τους ανθρώπους ενώ είμαι εσωτερικά συγκεντρωμένη... για λίγα δευτερόλεπτα χάνομαι στη σκέψη " είμαι μια γαλήνια ψυχή... είμαι η γαλήνη... ένα ον φωτός ... ένα φωτεινό αστέρι που εκπέμπει ενέργεια πίσω και διαμέσου των φυσικών μου ματιών... κανείς δεν μπορεί να με δει στ' αλήθεια με τα φυσικά του μάτια ... είμαι ένα αόρατο ον αλλά νιώθω και κατανοώ ό,τι υπάρχω... μπορώ να νιώθω την ύπαρξη και αυτό είναι μια από τις αιθέριές μου αισθήσεις που τώρα αναπτύσσω όλο και πιο πολύ... ρωτάω τον εαυτό πώς είναι να νιώθω γαλήνια; ... πώς είναι όταν νιώθω αγαπημένος μέσα βαθιά;... πώς είναι να νιώθω την ικανοποίηση;... πώς είναι να νιώθω την ευτυχία ή την αγνότητα;... πώς είναι να έχω την επίγνωση της αυθεντικής μου φύσης;"
Μια σκέψη το δευτερόλεπτο... απαλά και ξεκάθαρα...σκέφτομαι και νιώθω ένα ένα τα φυσικά μου αισθήματα...