Παρασκευή, 24 Σεπτεμβρίου 2010

Παιγνίδια ελέγχου













Όσο πιο πολύ αυτο-έλεγχο αποκτούμε στη ζωή μας, τόσο πιο αληθινά ελεύθεροι νιώθουμε και ευτυχισμένοι:

Παράδειγμα
Ένα απλό παράδειγμα είναι όταν πάμε να πιούμε νερό: κινούμε τα χέρια μας κατάλληλα παίρνοντας ένα ποτήρι, ανοίγουμε τη βρύση, το γεμίζουμε, το κατευθύνουμε στο στόμα μας και πίνουμε το πολύτιμο νερό και έτσι ξεδιψούμε. Το σώμα μας χαμογελά... 
Όντας ένα ζωντανό ον μέσα σε ένα σώμα δίνουμε εντολές φωτός σ' αυτό και αυτό υπακούοντας σε αυτές απορροφά σταδιακά το νερό.
Νιώθουμε ότι επιτελούμε το φυσικό μας ρόλο που είναι να αλληλεπιδρούμε ελέγχοντας τον υλικό κόσμο, τη φύση και αυτό μας κάνει ευτυχισμένους γιατί μας αρέσει αυτό το παιγνίδι. Ελέγχω δεν σημαίνει απαραίτητα ότι εκμεταλλεύομαι αλλά με την αγνή αρχική του έννοια, αλληλεπιδρώ.  

Κάποιες φορές όμως θυμώνουμε με καταστάσεις ή άτομα. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Έχουμε τη φυσική προσδοκία ότι οι εντολές και απόψεις μας  θα πρέπει να αποτυπωθούν στο περιβάλλον ακριβώς όπως αναμένουμε... για πολλούς λόγους κάτι τέτοιο είναι αδύνατο συνήθως να συμβεί, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για άλλα άτομα και αν συμβαίνει δεν διαρκεί.
Ασυνείδητα αρχίζουμε να ασκούμε πίεση, προσπαθώντας να ελέγξουμε τους άλλους με όλο και πιο εξωτερικούς τρόπους... κάτι τέτοιο αποβαίνει άκαρπο και αυτό μας κάνει να νιώθουμε ακύρωση που οδηγεί σε απώλεια πνευματικής ενέργειας. Μια τέτοια απώλεια εμφανίζεται στη συνειδητότητα με τη μορφή αρνητικών συναισθημάτων: απελπισία και θυμός, με στόχο να πάρουμε την ενέργειά μας πίσω από εκείνους που δεν μπορέσαμε να ελέγξουμε.

Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2010

H συνήθεια του φόβου... μέρος B'

 









φοβάστε το σκοτάδι;...στραφείτε προς το φως

Στην πορεία της ολοκλήρωσής μας,  πολλές φορές στη ζωής μας ζούμε στη σκιά κάποιου φόβου που είναι εμφανής ή αφανής, καλά κρυμμένος πίσω από εκφράσεις συχνά αθώες και λογικές... Λέξεις που επαναλαμβάνονται όπως 'δίκιο'  'αδικία'  'όλοι'  'εκείνοι'  'κανένας' 'ειλικρινά' 'ούτε'  'συνέχεια' 'πάντα' 'ποτέ'  'ρεαλιστικά' χρησιμεύουν στο να χαρίσουμε την ευθύνη και την αυτοδυναμία μας κάπου σε 'κάποιον εκεί έξω', τυφλώνοντας άθελά μας το συνομιλητή μας γιατί άλλα λέμε (προβάλουμε) και άλλα νιώθουμε στ' αλήθεια.
Οι παρακάτω εκφράσεις αν και από μόνες τους μπορεί να είναι κατάλληλες και να τις χρησιμοποιούμε με ειλικρίνεια, αρκετές φορές έχουν ως κίνητρό τους το φόβο και
κρύβουν αυτό που εννοούμε στ' αλήθεια. Η ζωή όμως είναι καθορισμένη με φυσικό τρόπο ώστε να μας φέρνει έξω στο φως, αποκαλύπτοντας αργά η γρήγορα τους φόβους μας …

Οι Φόβοι και οι Εκφράσεις που χρησιμοποιούμε:

της ευθύνης για την προσωπική αλλαγή
"είναι δύσκολο...", "δεν μπορώ" ,  "όταν εκείνος αλλάξει, τότε θα αλλάξω και εγώ... δίκιο δεν έχω;"
"δεν έχω πολύ χρόνο να σκεφτώ για τον εαυτό μου... πολλές υποχρεώσεις... και νομίζω ότι είναι πολύ εγωκεντρικό και κουραστικό να παρατηρώ και να αλλάζω συνέχεια τον εαυτό μου και να τον διορθώνω... κουράστηκα... ας κάνουν και οι άλλοι κάτι...."
"κοίτα τους πόσο άκαρδοι και άδικοι είναι...", "το σύστημα φταίει...", "αυτή η ομάδα ανθρώπων ευθύνεται για την κρίση..."  και
"πρέπει να κάνουμε κάτι, δεν μπορεί να παραμένουμε παθητικοί..."
"ποτέ τους δεν με στήριξαν αληθινά... αυτό έφταιξε για το ότι δεν είχα ποτέ μου ευκαιρίες" 

Δευτέρα, 6 Σεπτεμβρίου 2010

H συνήθεια του φόβου... μέρος Α'










«Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβαλείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου»
(Ιθάκη – Καβάφης)


Στην πορεία της ολοκλήρωσής μας,  πολλές φορές στη ζωής μας ζούμε με κάποιο φόβο που είναι εμφανής ή αφανής, καλά κρυμμένος πίσω από εκφράσεις συχνά αθώες και λογικές... Λέξεις που επαναλαμβάνονται όπως 'δίκιο'  'αδικία'  'όλοι'  'εκείνοι'  'κανένας' 'ειλικρινά' 'ούτε'  'συνέχεια' 'πάντα' 'ποτέ'  'ρεαλιστικά' χρησιμεύουν στο να απαλλαγούμε από την ευθύνη, τυφλώνοντας άθελά μας το συνομιλητή μας γιατί άλλα λέμε (προβάλουμε) και άλλα εννοούμε & νιώθουμε στ' αλήθεια.
Οι παρακάτω εκφράσεις αν και από μόνες τους μπορεί να είναι αληθινές, δίκαιες και να τις χρησιμοποιούμε με ειλικρίνεια, αρκετές φορές έχουν ως κίνητρό τους το φόβο και κρύβουν αυτό που εννοούμε στ' αλήθεια.
Η ζωή όμως είναι καθορισμένη με φυσικό τρόπο, έτσι ώστε να αποκαλύπτει αργά η γρήγορα τους φόβους μας για το καλό όλων μας…

Είδη φόβων και το λεξιλόγιο που χρησιμοποιούμε:

για το άγνωστο
"ας είμαστε συνετοί... τόσα γίνονται... δεν βλέπεις ο ξάδελφος του Μιχαλή..." "...θέλει χρόνο" ....."πρέπει κάθε κίνηση να είναι απόλυτα προγραμματισμένη και βαθιά μελετημένη... αλλιώς όλα είναι στον αέρα...", "εγώ δεν λειτουργώ έτσι"

της μοναξιάς
"όλοι έχουν την ανάγκη κάποιου...",   "του έχω αδυναμία, με έχει στηρίξει τόσο...", "τη λυπάμαι, περάσαμε τόσα μαζί...",  "όλοι λίγο πολύ έτσι δεν είναι, μαζί δεν κάνουνε και χώρια δεν μπορούνε",
"η σχέση είναι κάτι ζωντανό , αν δεν υπάρχει λίγο ένταση στη σχέση δεν είναι σχέση πραγματική..."
"οι ανθρώπινες σχέσεις ανέκαθεν ήταν δυναμικές ισορροπίες..."