Παρασκευή, 24 Σεπτεμβρίου 2010

Παιγνίδια ελέγχου













Όσο πιο πολύ αυτο-έλεγχο αποκτούμε στη ζωή μας, τόσο πιο αληθινά ελεύθεροι νιώθουμε και ευτυχισμένοι:

Παράδειγμα
Ένα απλό παράδειγμα είναι όταν πάμε να πιούμε νερό: κινούμε τα χέρια μας κατάλληλα παίρνοντας ένα ποτήρι, ανοίγουμε τη βρύση, το γεμίζουμε, το κατευθύνουμε στο στόμα μας και πίνουμε το πολύτιμο νερό και έτσι ξεδιψούμε. Το σώμα μας χαμογελά... 
Όντας ένα ζωντανό ον μέσα σε ένα σώμα δίνουμε εντολές φωτός σ' αυτό και αυτό υπακούοντας σε αυτές απορροφά σταδιακά το νερό.
Νιώθουμε ότι επιτελούμε το φυσικό μας ρόλο που είναι να αλληλεπιδρούμε ελέγχοντας τον υλικό κόσμο, τη φύση και αυτό μας κάνει ευτυχισμένους γιατί μας αρέσει αυτό το παιγνίδι. Ελέγχω δεν σημαίνει απαραίτητα ότι εκμεταλλεύομαι αλλά με την αγνή αρχική του έννοια, αλληλεπιδρώ.  

Κάποιες φορές όμως θυμώνουμε με καταστάσεις ή άτομα. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Έχουμε τη φυσική προσδοκία ότι οι εντολές και απόψεις μας  θα πρέπει να αποτυπωθούν στο περιβάλλον ακριβώς όπως αναμένουμε... για πολλούς λόγους κάτι τέτοιο είναι αδύνατο συνήθως να συμβεί, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για άλλα άτομα και αν συμβαίνει δεν διαρκεί.
Ασυνείδητα αρχίζουμε να ασκούμε πίεση, προσπαθώντας να ελέγξουμε τους άλλους με όλο και πιο εξωτερικούς τρόπους... κάτι τέτοιο αποβαίνει άκαρπο και αυτό μας κάνει να νιώθουμε ακύρωση που οδηγεί σε απώλεια πνευματικής ενέργειας. Μια τέτοια απώλεια εμφανίζεται στη συνειδητότητα με τη μορφή αρνητικών συναισθημάτων: απελπισία και θυμός, με στόχο να πάρουμε την ενέργειά μας πίσω από εκείνους που δεν μπορέσαμε να ελέγξουμε.

Αυτή είναι η μαγική στιγμή να ρωτήσω τον εαυτό μου ... "τι είδος έλεγχο χρειάζομαι αληθινά για να είμαι ευτυχισμένη;". Όλοι μας έχουμε την ικανότητα του αυτο-ελέγχου και μπορούμε να είμαστε πιο υπεύθυνοι με τη χρήση της ενέργειας των σκέψεων και των συναισθημάτων μας. Έχουμε τη δυνατότητα να επιλέγουμε την ποιότητα της αντιμετώπισης των διαφόρων καταστάσεων ανεξάρτητα από το αποτέλεσμά τους.
Αν όμως δεν εξασκούμε τον έλεγχο των εσωτερικών μας ενεργειακών πόρων δηλαδή αν δεν κάνουμε συχνές ασκήσεις αυτοελέγχου της σκέψης και των συναισθημάτων μας, θα ξεχάσουμε την αλήθεια ότι εμείς είμαστε οι δημιουργοί τους και θα νομίζουμε ότι είμαστε θύματα των άλλων... ότι δηλαδή οι άλλοι ή οι καταστάσεις μας τα δημιουργούν.
Με τον να νιώθουμε θύματα κατασκευάζουμε εχθρούς στο νου μας και παύουμε να έχουμε εμπιστοσύνη στη ζωή... γινόμαστε πιο κυνικοί αλλά συχνά το καλύπτουμε λέγοντας ότι "ωριμάσαμε" ή ότι γινόμαστε "έμπειροι" & "ρεαλιστές"

Ασκήσεις αυτοελέγχου
Όσο πιο εσωτερικά στρεφόμαστε για την αποκατάσταση του ελέγχου στη ζωή μας τόσο πιο ικανοποιημένοι και 'θετικά φορτισμένοι' θα είμαστε. Για να ικανοποιήσω την ανάγκη μου για έλεγχο με υγιή τρόπο χρειάζεται να κάνω πνευματική γυμναστική : άσκηση του νου και της καρδιάς με τη βοήθεια του διαλογισμού.
Με τη συστηματική πνευματική άσκηση δυναμώνω το νου και την καρδιά μου και αποκτώ εμπιστοσύνη στον εαυτό μου και τη ζωή. Κατά το διαλογισμό δημιουργώ σκέψεις και αναδύω αισθήματα που με ανανεώνουν, τονώνοντας έτσι την κυκλοφορία της πνευματικής ενέργειας μέσα μου.  Αυτομάτως θα επιθυμώ όλο και λιγότερο να επιβληθώ στους άλλους και τις καταστάσεις για να τις ελέγξω – αντιθέτως θα έχω μεγαλύτερη δύναμη στο να 'επηρεάζω' εγώ τους άλλους θετικά και όχι εκείνοι αρνητικά.

Είναι θέμα δύναμης και για δύναμη χρειαζόμαστε καθημερινά καλή διατροφή και γυμναστική.