Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

H Μυθολογία της Αγάπης, μέρος B'

Δυο λάθος εξισώσεις...
Θυμάστε που οι γονείς σάς πήραν από το χέρι και σας πήγαν στο λούνα πάρκ; Στο τρενάκι ανάμεσα από κραυγές 'ενθουσιασμού' και 'ευτυχίας' σας ρώτησαν..."δεν είναι συναρπαστικό; δεν σε συγκινεί; ε; είσαι ευτυχισμένος με το τρενάκι ;...".
Εκείνη τη στιγμή έμαθες μια περίεργη εξίσωση που για να τη χρησιμοποιούν οι μεγάλοι θα έπρεπε να είναι σωστή... συναρπαστικό=ευτυχία. Λίγο αργότερα συνέχισες να επαναλαμβάνεις το τρενάκι για να νιώσεις ό,τι ένιωσες την πρώτη φορά και σε λίγο καιρό ανακάλυψες και μια δεύτερη εξίσωση...  τρενάκι=ευτυχία...τότε ήταν που το τρενάκι άρχισε να σου γίνεται συνήθεια ή αλλιώς 'φυσική' ανάγκη.

Ο άγνωστος 'Χ'...
Με το πέρασμα του καιρού όμως οι δύο αυτές εξισώσεις δεν μπόρεσαν να σου χαρίσουν τον άγνωστο 'Χ'... την αληθινή ευτυχία. Γιατί; Γιατί αρχίσαμε να νομίζουμε ότι κάθε είδους συγκίνηση και εσωτερική αναταραχή είναι ευτυχία, αγάπη ή οποιαδήποτε άλλο αγνό αίσθημα και ότι κάτι τέτοιο μπορεί να έρθει μόνο από 'κάπου εκεί έξω'...
Έτσι παραδώσαμε τα κλειδιά της καρδιάς και του νου και απογοητευμένοι νομίσαμε ότι ο άγνωστος 'Χ' είναι ανύπαρκτος και όχι ότι οι εξισώσεις μας ήταν λάθος... η ψυχή περιορίστηκε στο να βιώνει μόνο το 1% των δυνατοτήτων της δίχως να το ξέρει... Τί να είχε συμβεί άραγε; Ποιο να 'ταν το υπόλοιπο 99%;

Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010

Σταθερότητα εν μέσω αστάθειας


Έχουμε συνηθίσει να χρησιμοποιούμε τον χαρακτηρισμό 'δύσκολές' ή 'ασταθείς' καταστάσεις για κάτι που συμβαίνει 'εκεί έξω'. Πόσο αντικειμενικοί είμαστε; Δύο άνθρωποι μπροστά στην ίδια κατάσταση βιώνουν κάτι εντελώς διαφορετικό ... ο ένας την αισθάνεται φυσιολογική και ο άλλος ιδιαίτερα αρνητική... τελικά είναι η κατάσταση αρνητική ή εμείς οι ίδιοι...;

Κατάσταση
Όταν έχουμε να αντιμετωπίσουμε αρνητικές καταστάσεις ο πρώτος που επηρεάζεται είναι ο νους μας. Η οθόνη του γεμίζει ερωτηματικά και χαοτικές σκέψεις με αποτέλεσμα να νιώθουμε πολύ σύντομα ασταθείς... χάνουμε το έλεγχο της εσωτερικής μας ενέργειας και έτσι αυτή γίνεται καταστροφική: σκέψεις και συναισθήματα, τα πολύτιμά μας εσωτερικά αποθέματα για την ευτυχία ξοδεύονται εν αγνοία μας...η ευτυχία φαντάζει ανέφικτη...
... εξαιτίας της κατάστασης που επικρατεί στο νου μας ξεχνάμε ότι τα ινία παραμένουν στα χέρια μας και οτι μπορούμε να τη μεταμορφώσουμε. Xάνοντας έτσι την ευκαιρία, η αρνητικότητα μάς κατακλύζει...  

Λύση
H αρνητική εσωτερική κατάσταση μπορεί να μεταμορφωθεί σε θετική με τη δύναμη της σταθερότητας. Είναι μια αόρατη γέφυρα που μας ενώνει με την επιτυχία σε μια εξωτερική πρόκληση όπως η δύναμη της εμπιστοσύνης: μπορούμε με αυτή τη γέφυρα να παρακάμπτουμε τις άχρηστες  ή αρνητικές σκέψεις : "τί...πώς... γιατί... πότε..." ή "άραγε... μακάρι να... ίσως..." ή "αν εκείνο δεν είχε συμβεί..." και να καθαρίζουμε το νου από τη 'φιλολογία' γύρω από τις καταστάσεις.

Σάββατο, 2 Οκτωβρίου 2010

H Μυθολογία της Αγάπης, μέρος Α'

Κατάσταση
Κάποιες φορές βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να μη βλέπουμε ανταπόκριση στα αισθήματα αγάπης, σεβασμού, συνεργασίας που εκπέμπουμε προς τους άλλους... νιώθουμε να χτυπούν σε βράχο ή τοίχο και να μην επιστρέφουν αισθήματα αναγνώρισης, σεβασμού ή αγάπης.
Έχοντας βαθιά ριζωμένη τη συνήθεια του 'πάρε δώσε', το κενό της ανταπόκρισης μάς κάνει να νιώθουμε ανασφάλεια και αμφιβολία για τον εαυτό μας και δεν αργούμε να περάσουμε στο στρατόπεδο των παραπόνων και των κατηγοριών, δηλαδή του στιγμιαίου ή διαρκούς, μίσους ... "εγώ δεν αξίζω τίποτε δηλαδή;..." "υποτίθεται ότι..." "θα έπρεπε ..." "είχες την υποχρέωση..." "έχω δικαίωμα..." "δεν δείχνεις καθόλου σεβασμό... είσαι σκληρός... έχεις γίνει κάπως αναίσθητη τώρα τελευταία..."
Ο αληθινός σεβασμός και η αληθινή αγάπη είναι δύο πολύ εξυψωμένες καταστάσεις συνειδητότητας που κερδίζονται από καρδιάς και δεν μπορούν να διεκδικηθούν με κανένα εξωτερικό τρόπο. Είναι αδύνατο να πείσεις ή να πιέσεις κάποιον να σε σεβαστεί, ούτε και τον ίδιο σου τον εαυτό...μπορεί να τα καταφέρεις αλλά θα είναι κάτι επιφανειακό δηλαδή προσωρινό. Από την άλλη, η υψηλή κατάσταση συνειδητότητας δεν είναι κάτι ακατόρθωτο, αντίθετα αυτή είναι που αποτελεί αιώνιό μας δικαίωμα και όχι ο αναγκαστικός σεβασμός από τους γύρω μας.
Μια τέτοια μεταστροφή της συνειδητότητας χρειάζεται να γίνει πρώτα μέσα μας, αν επιθυμούμε να τη δούμε γύρω μας.