Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010

Ανησυχώ ή... ενδιαφέρομαι

Κατάσταση
Συχνά η συνήθης ύποπτος 'κα. Εξωτερική Δράση' μας κλέβει την προσοχή και μας στρέφει προς τα έξω για να διορθώσουμε τα λάθη των 'άλλων'... 'για το καλό τους'...ή 'για το καλό της συνεργασίας'.
Εκείνη τη στιγμή αν στραφούμε για 5'' προς τα μέσα μας θα νιώσουμε το συναίσθημα της ανησυχίας να έχει φουντώσει στην καρδιά (σημ. η Ανησυχία είναι η παραμελημένη κόρη της κυρίας 'Εξωτερική Δράση').

Ανάλογα με το βαθμό ειλικρίνειας που έχουμε με τον εαυτό μας θα παραδεχτούμε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι αγνό ενδιαφέρον: κάτι αγνό δεν έχει την ικανότητα να προκαλεί παρενέργειες ή αναταραχή.
Γιατί όμως η τάση για εξωτερική διόρθωση και παρέμβαση να προκαλεί αυτή την αναταραχή...; Ποιο χρήσιμο μήνυμα μάς φέρνει η κα. 'Ανησυχία';
...ότι έχουμε παραμελήσει τον εαυτό μας... ότι ίσως δεν ενδιαφερόμαστε αληθινά για όλους...

Το κόλλημά μας (προσκόλληση) στην εξωτερική δράση, τη διόρθωση ή την αντίδραση σε συγκεκριμένα άτομα ή καταστάσεις γύρω μας, ξοδεύει τα εσωτερικά πνευματικά μας αποθέματα: τη φυσική μας γαλήνη και ευτυχία που είχαμε από παιδιά. 

Λύση
Δυστυχώς ή λύση δεν είναι τόσο απλή όπως να καταδικάσουμε την κα. Εξωτερική Δράση...ούτε είναι και δύσκολη όμως... απλά είναι διαφορετική και ευτυχώς βρίσκεται πάντοτε μέσα μας... αν ικανοποιήσουμε κατάλληλα την ανάγκη μας για εξωτερική δράση με εσωτερικό ενδιαφέρον, η κα. Ανησυχία θα μεταμορφωθεί σε κα. Αναλαφρότητα!

Τί σημαίνει όμως εσωτερικό ενδιαφέρον;

Αν έχω αληθινό ενδιαφέρον τότε σίγουρα έχω ήδη συνειδητοποιήσει τι σημαίνει αληθινή υπευθυνότητα: 'είμαι υπεύθυνος στο να αλλάζω το ρόλο μόνο ενός ηθοποιού στο σκηνικό της ζωής... τον δικό μου'...
Η μεταμόρφωση των άλλων γύρω μου εξαρτάται από την προσωπική μου εσωτερική μεταμόρφωση. Έτσι στρέφω την προσοχή μου στη φυσική της θέση (εντός μου) γι' αυτό και αυτόματα αρχίζει να σβήνει η ανησυχία...

Άσκηση
Αρκετές φορές μέσα στη μέρα μου ας κάνω διαλείμματα ενός λεπτού και ας επαναφέρω τον εαυτό μου προς τη σωστή κατεύθυνση : '...αναλαμβάνω την πιο σημαντική ευθύνη του κόσμου... αυτή της διατήρησης του αληθινού ενδιαφέροντος για τη ζωή ... της διατήρησης της εσωτερικής μου ευτυχίας και αναλαφρότητας...  από αυτή την εσωτερική κατάσταση αρμονίας δεν αναδύονται πλέον διορθώσεις και αντιδράσεις προς τους άλλους γύρω μου... δεν αναδύονται παράπονα ή απαιτήσεις... αναδύονται αγνές ευχές και σκέψεις για όλους γύρω μου... αυτή η εσωτερική ατμόσφαιρα μπορεί να μου φέρει τις λύσεις και την αρμονία που επιθυμώ στις σχέσεις μου ...'