Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

Πτήση


Ας νικήσω τη βαρύτητα του παρελθόντος μου και ας βοηθήσω και τους άλλους να νικήσουν τη βαρύτητα του δικού τους παρελθόντος.
Τότε, όλοι μαζί θα μπορούμε να πετάξουμε προς το θαυμάσιο μέλλον που βρίσκεται μπροστά μας.

Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011

Η βάση της επιτυχίας


Το να χρησιμοποιώ κάθε στιγμή, κάθε σκέψη και κάθε ανάσα μου με αξιόλογο τρόπο είναι η βάση της επιτυχίας.
- "Ναι μα τί είναι αξιόλογος τρόπος; Για τον καθένα μας είναι διαφορετικός..." λέει ο νους

- "...Όχι ακριβώς", απαντά η διάνοια, "Στην εσωτερική σιωπή, αρχίζοντας να συντονίζεσαι με την αληθινή σου φύση, αναγνωρίζεις σταδιακά με φυσικό τρόπο τί είναι αξιόλογο και τί είναι περιττό..."

- "Και 'γω αυτό δεν είπα... Ο καθένας συντονίζεται με τη δική του αλήθεια..." απαντά ο νους.

- "Γλυκέ και έξυπνε νου... στο βάθος μας όλες οι ψυχές είμαστε ίδιες..." απαντά η διάνοια
Εξάσκηση για την επιτυχία (κάνετε κλικ εδώ για να την κατεβάσετε)
Η βάση ενός επιτυχημένου γλυκού είναι τα αγνά υλικά του. Επιτυχημένο δεν είναι μόνο κάτι νόστιμο αλλά και κάτι υγιές και βαθιά δυναμωτικό. Με τον ίδιο τρόπο μια επιτυχημένη ψυχή είναι εκείνη που περιέχει αγνά στοιχεία : αγνές σκέψεις και αγνά αισθήματα
- Από πού να ξεκινήσω ; !

- Ας αρχίσουμε από κάτι "απλό"...τις σκέψεις.

- Απλό το λες εσύ αυτό; ! Χρειάζεται ένας γαλήνιος και συγκεντρωμένος νους...!

- Χμ... αυτό δεν είναι η προϋπόθεση... αυτό θα είναι το αποτέλεσμα.... ένας αθλητής δεν ξεκινά ως πρωταθλητής αλλά γίνεται... Οι κινήσεις του δεν είναι ακριβείς στην αρχή, ούτε το σώμα του τον βοηθά γιατί έχει συνηθίσει αλλιώς. Στη σιωπή και την ηρεμία εξασκεί επαναληπτικά τις σωστές κινήσεις με το σωστό τρόπο και σταδιακά το σώμα του ακολουθεί αυτόματα τον δρόμο για την επιτυχία... Στην αρχή η σωστή κίνηση αποτελεί το εσωτερικό του όραμα το οποίο σταδιακά εμφανίζεται και στη φυσική διάσταση...

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2011

Αγαπητός ή με αγάπη...;


Αντί να προσπαθώ να γίνω αγαπητός ας προσπαθώ να γίνω γεμάτος αγάπη χωρίς προσκόλληση και τότε αυτόματα θα γίνω αγαπητός.
Στη σιωπή εστιάζομαι στην εσωτερική μου ατμόσφαιρα και την κρατώ καθαρή ... επικαλούμαι την αιώνια φωτεινή μου φύση, την αιώνιά μου καλοσύνη και αγάπη. Για ένα λεπτό παραμένω σε αυτήν την εσωτερική ροή καλοσύνης και απαλότητας... Μαθαίνω να εστιάζομαι στα εσωτερικά μου βιώματα και αυτόματα θα βιώνω αποστασιοποιημένος από το αποτέλεσμα και την ανταπόκριση των άλλων...

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

Εσωτερική Ευτυχία


Η αυθεντική ευτυχία μεταμορφώνει κάθε φορτίο σε ευχαρίστηση. Όταν τη βιώνω δεν υπάρχει έργο που δεν μπορώ να κάνω ούτε πνευματικό ύψος που δεν μπορώ να φτάσω.
- "Μα πρέπει να τα έχεις όλα για να είσαι ευτυχισμένος..." λέει ο νους

- "...Όχι ακριβώς", απαντά η διάνοια, "απλά χρειάζεται να μάθεις να τα εκτιμάς όλα, ειλικρινά, στην πράξη και στο τώρα"

- "Μα πώς να μάθω να τα εκτιμώ όλα , ειλικρινά , στην πράξη και τώρα; Πάλι εγώ φταίω; Εγώ όλους και όλα τα εκτιμώ..."... απαντά ο νους.

- ......... Και η διάνοια σιωπά από αγάπη γιατί ξέρει ότι ο νους θα έχει πάντα μια έτοιμη 'λογική' απάντηση.
Άσκηση αύξησης ευτυχίας    (κάνετε κλικ εδώ για να την κατεβάσετε)
Η εσωτερική Ευτυχία έρχεται πάντα μετά την αδελφή της που λέγεται εσωτερική Αλλαγή. (Ναι όντως η εσ.Ευτυχία είναι κάπως διστακτική αλλά κατά βάθος είναι πολύ απλή).
Αν κάνουμε την παρακάτω άσκηση θα την πείσουμε ότι τελικά αξίζουμε τη φιλία της...

- Ποιον άνθρωπο δεν επιτρέπω να συγχωρήσω μέσα μου; (σημ.: και ο εαυτός συμπεριλαμβάνεται στους υποψήφιους)
- Ποια αρετή έχει ενεργοποιημένη που εγώ την έχω αδρανοποιημένη μέσα μου;
- Τι "μήνυμα" μου δίνει αυτός ο άνθρωπος για τη ζωή και το χαρακτήρα μου;

- Ποια κατάσταση παραμένει 'αχώνευτη' μέσα μου;
- Με ποιους τρόπους (καταγράψετε 3) καταπιέζω την εσωτερική αγνή ροή αισθημάτων και υγιών σκέψεων;
- Ποια εσωτερική δύναμη ή αρετή με καλεί να αναπτύξω αυτή η κατάσταση στο παρόν;
- Πώς θα ήμουν αν είχα αναπτύξει αυτή την αρετή ή δύναμη (πώς θα ένιωθα και ποια θα ήταν η ποιότητα των σκέψεών μου);

- Πώς σκέφτομαι σήμερα να υπερβώ την εσωτερική μου αντίδραση στη γαλήνη και ευτυχία μου; (καταγράψετε 3 τρόπους υπέρβασης στην πράξη)

Παραπομπή στις Αρετές:
Μπορείτε να πάρετε μια ιδέα για τις αρετές κάνοντας κλικ εδώ.

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011

Είμαι



Γιατί μου είναι δύσκολο το "απλά να είμαι";
Πάει πολύς καιρός τώρα που η ψυχή έχει ξεχάσει την αληθινή της ταυτότητα ως πνευματικό όν και έχει περιοριστεί στην κοινωνική της, οικογενειακή της, επαγγελματικής της, υλική και σωματική της ταυτότητα. Πώς  μπορώ να το ελέγξω μέσα μου αυτό;
Όταν σκέφτεσαι:
"τί θα πουν οι άλλοι;", ή "δεν μπορώ να εμφανιστώ έτσι", ή "δεν πρέπει να κάνω λάθος" ή "θα χαθώ αν σε χάσω", να είσαι σίγουρος ότι στην οθόνη του νου σου προβάλεις μια ιδανική εικόνα της ζωής σου με βάση κοινωνικά πρότυπα και προσπαθείς να τη ζήσεις. Με άλλα λόγια προσπαθείς να ζήσεις κάτι που δεν είσαι και αυτό σε καθυστερεί από το να ζεις αυτό που στα αλήθεια είσαι... Ζεις τη ζωή σου στο νου σου και αυθυποβάλλεις τον εαυτό σου ότι αυτό λέγεται ζωή... Είσαι εν τέλει απορροφημένος στην ταινία και σκέφτεσαι και νιώθεις ό,τι σκέφτονται και νιώθουν οι ηθοποιοί γύρω σου...

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2011

Στο ίδιο έργο θεατές & συμμετέχοντες...



Ο ενθουσιασμός είναι ζωντανή πνευματικότητα.

Οτιδήποτε συμβαίνει στo θέατρο της ζωής μου είναι αντανάκλαση της εσωτερικής μου κατάστασης, έτσι ο πηγαίος ενθουσιασμός θα φέρει θαυμάσια δώρα στο «δράμα» της ζωής, όχι μόνο για εμένα αλλά και για τις ψυχές που με περιβάλλουν.

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011

Υπομονή


Η Υπομονή είναι η βάση της ταχύτητας στην πνευματική προσπάθεια. Όταν έχω υπομονή, τότε μπορώ να δημιουργήσω το γόνιμο έδαφος για τη συνεργασία μου με το χρόνο και με τους άλλους.

Η υπομονή θα αναδυθεί μέσα από την επίγνωση και την κατανόηση. Μετά την ανάδυσή της θα χρειαστεί να τη διατηρήσω και σε αυτό θα με βοηθήσει η κατανόηση σε καθημερινή εφαρμογή και διαρκής ενθύμηση της επίγνωσής μου.

          Ποιας επίγνωσης;
                                                    Ποια είναι η επίγνωση "σπόρος";
                                                                                                                 Από ποιά να αρχίσω;

Στη σιωπή επικαλούμαι την αιώνια φωτεινή μου φύση, την αιώνιά μου γαλήνη και αγνότητα. Φέρνω στο νου μου την αληθινή μου ταυτότητα ως ένα αιώνια φωτεινό σημείο συνειδητότητας... όλη μου η ζωή μέσα στον ήχο και την κίνηση περιστρέφεται γύρω από το ακίνητο σημείο φωτός... εμένα την ψυχή... είμαι το φως μέσα σε αυτό το σώμα... είμαι μια άυλη οντότητα μέσα στην ύλη... η αληθινή μου φύση είναι η γαλήνη, η αγνότητα , η αγάπη , η ευτυχία και η επίγνωση... με την ενθύμηση, το βίωμα έστω και μιας δύναμης, μπορώ να θυμάμαι όλες τις άλλες...

Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2011

Το αντίδοτο της αυταπάτης...

Ο διάλογος των αδυναμιών
"Γνωρίζω μα δεν μπορώ να τα καταφέρω... Αφού γνωρίζω τις διαδικασίες γιατί διακυμαίνομαι...;".
"Γλυκέ μου φίλε, νου, τί μας συμβαίνει; Γιατί δεν ακολουθείς; Και συ Καρδιά μου; Τί έχεις; Τί σε βασανίζει; Που χαραμίζεις τον ποταμό των συναισθημάτων μας; Γιατί τα μικρά τα παίρνεις για μεγάλα; Πού είναι η δύναμη μας; Πώς έχεις τη δύναμη για να μεγαλοποιείς και όχι για να μικραίνεις; Γιατί;" 
 

Η τροφή
Είναι χαρακτηριστικό ότι στο υλικό πεδίο εκείνος που είναι αληθινά δυνατός δεν είναι πάντα εκείνος που τρώει πολύ. Σημασία έχει να χωνεύεις αυτά που τρως. Το φυσικό σώμα υποδέχεται την τροφή και στην ηρεμία και ευλαβικότητα που απαιτείται, συντελείται ένα θαύμα. Από εκείνα τα θαύματα που εύκολα περνούν απαρατήρητα. Η τροφή μεταστοιχειώνεται και γίνεται κτήμα σου, γίνεται αίμα σου που ρέει και γεμίζει το σώμα με τη θέρμη και τη φύση του.   

Η δίαιτα της ψυχής
Κάπως έτσι γίνεται και με τον νου. Η ψυχή γνωρίζει πράγματα και συλλέγει πληροφορίες, τεχνικές, και έτσι τον ενθουσιασμό της μάθησης. Τον ενθουσιασμό του καινούργιου. "Τρώει" αλλά αν δεν υπάρχει "χώνεψη" και έτσι δεν υπάρχει δύναμη μέσα της. Η ψυχή ξαναπέφτει... Η αναζήτηση 'τροφής' συνεχίζεται...

Μου αρκεί να γεμίζω το νού μου με καινούργια πράγματα... ;      

Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2011

Βαθιές Ρίζες


Όταν οι αρχές μου είναι πολύ βαθιά ριζωμένες μέσα μου, τότε θα τις ακολουθώ, ανεξάρτητα από τις καταστάσεις και τους άλλους.

Βαθιά ριζωμένες σημαίνει ότι έχουν γίνει ένα με την ύπαρξή μου δηλαδή τις έχω κατανοήσει, βιώσει και εφαρμόσει.

Ποτέ δεν θα έχω την προσδοκία να τις αποδέχονται, να τις σέβονται και να τις ακολουθούν και οι άλλοι. Αυτό συμβαίνει αυτόματα επειδή οι αξίες με θρέφουν εσωτερικά και έτσι δεν ζω μέσα από την κατανόηση, βιώματα και την εφαρμογή που οι άλλοι επιτυγχάνουν.

Έτσι θα ζω με την ευτυχία που παράγω αυτόνομα μέσω της πνευματικής προσπάθειας και των επιτευγμάτων που την συνοδέυουν: αρετές και δυνάμεις

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2011

Κρίση ή... διάκριση


Συνήθως οι προσκολλήσεις δεν ανιχνεύονται με την πρώτη ματιά,  δηλαδή τον πόνο & το βάρος που νιώθουμε δεν το συνδέουμε άμεσα με αυτές... Όλα καλά μέχρι να σηκωθούμε από την καρέκλα όπως ο κύριος της διπλανής εικόνας... Τότε μπορεί να μας πιάσει... 'κρίση'

Όπως πολλά άλλα ελαττώματα της ψυχής έτσι και η προσκόλληση δεν ανιχνεύεται εύκολα γιατί περνάει δίχως ενεργοποίηση του συναγερμού από τον έλεγχο της  συνείδησής μας.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι "όλα καλά"... αλλά απλά το 'μηχάνημα' ελέγχου έχει χάσει την ικανότητά του να εντοπίζει.
Στο διαλογισμό της Ράτζα Γιόγκα αυτή η αίσθηση του 'όλα καλά' ενώ η πραγματικότητα είναι άλλη ονομάζεται Maya που σημαίνει αυταπάτη στην Ινδική παράδοση. Το 'μηχάνημα ελέγχου' ονομάζεται διάνοια και είναι η λειτουργία της ψυχής όταν συνειδητοποιεί, κατανοεί, ανιχνεύει ως φωνή συνείδησης, διακρίνει και παίρνει τη σοφή απόφαση με φυσικότητα.
Όταν η συνείδησή μου έχει προσβληθεί βλέπω το λάθος για σωστό και απολαμβάνω την αυτοκαταστροφή μου... τον εγωισμό τον νιώθω για αυτοσεβασμό, την κριτική ως ευφυΐα και τη λύπηση των άλλων ως ενδιαφέρον και αγάπη. Βλέπω αυτούς που με 'χουν ανάγκη ότι με αγαπούν και όλους αυτούς που νομίζω ότι αγαπώ στα αλήθεια ούτε καν τους σέβομαι: σπάνια σκέφτομαι το αληθινό τους όφελος... Τότε μια 'κρίση' με περιμένει...
Οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής κ οι 'φυσιολογικές' συνήθειες της εποχής μας είναι το κατάλληλο περιβάλλον για την ανάπτυξη αδυναμίας της διάνοιας. Όταν η διάνοια της ψυχής προσβληθεί η ψυχή δεν 'βλέπει' το αληθινό όφελος και γεμίζει αλαζονεία-εγωισμό: η πιο σοβαρή ασθένεια της ψυχής, που την κάνει καταθλιπτική και ευερέθιστη στα:
  • 'μαθήματα της ζωής' που τα βλέπει ως 'ατυχίες' ή 'προβλήματα'
    & τους
  • 'κρυμμένους δασκάλους' που τους βλέπει ως 'εχθρούς' ή 'κακοπροαίρετους' ή 'ανθρώπους με κακό μάτι'...

Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2011

Ουκ εν τω πολλώ το ευ...


Στην προσπάθεια μας να λύσουμε κάποιο πρόβλημα αγγίζουμε την υπερβολή, όπως σκεφτόμαστε, μιλούμε, δρούμε, και ακούμε πάρα πολύ. Κάτι τέτοιο είναι ήδη ένα πρόβλημα... και συνήθως το μοναδικό...
Όταν νιώθω πλήρης δεν νοιώθω την ανάγκη να έχω άποψη για το κάθε τι. Δεν επιθυμώ να αποδείξω κάτι στους άλλους.
Όταν με πνευματική άσκηση και συστηματικότητα μαθαίνω στον εαυτό μου να βιώνει αυτήν την έμφυτη πληρότητα οπουδήποτε & οποτεδήποτε, τα προβλήματά μου μειώνονται αυτομάτως.

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2011

Το αληθινό θάρρος είναι στην αλλαγή



Εκείνος που έχει το θάρρος να αντιμετωπίζει μπορεί να φέρει την αλλαγή.

Περίπτωση
Κάθε που συναντούμε μια πρόκληση και μια αρνητική αντίδραση αναδύεται, επιθυμούμε αυτόματα να απομακρυνθούμε από την κατάσταση έτσι ώστε η αρνητικότητα να πάψει. Αλλά η αλήθινή πρόκληση δεν είναι τόσο η ίδια η κατάσταση, αλλά η ανάδυση και η έκφραση μιας εσωτερικής μας αδυναμίας.

Εκείνος που έχει το θάρρος να αντιμετωπίσει την αδυναμία αυτή και να εργαστεί μέσα και πέρα από αυτή θα μπορεί αντίστοιχα να φέρει την αλλαγή.

Eμπειρία
Όταν είμαι σε θέση να αντιμετωπίζω την πρόκληση του να δουλεύω και να νικώ τις αδυναμίες μου , αντί να αποφεύγω τις καταστάσεις τότε είμαι και σε θέση να βιώνω βελτίωση σε κάθε μου βήμα. Έτσι δεν θα υπάρχει αυτό το αίσθημα τις απελπισίας αλλά ο πλήρης έλεγχος της κατάστασης.

Άρα υπάρχει η δυνατότητα να μαθαίνουμε από την κάθε κατάσταση και έτσι να προχωρούμε σταθερά.

Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2011

Τα αντίδοτα της Αλαζονείας


Ας είναι οι σκέψεις μου με αυτοσεβασμό κι ας είναι οι λέξεις και οι πράξεις μου με ταπεινότητα. Έτσι η αλαζονεία εξαφανίζεται.

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2011

Η άυλη μας περιουσία


Ο χρόνος και οι σκέψεις είναι η άυλη μας περιουσία. Ας μη σπαταλούμε ούτε μία σκέψη, ούτε μια στιγμή. Ας ανακαλύψουμε τον τρόπο να χρησιμοποιούμε την άυλη μας περιουσία αξιόλογα και τότε η επιτυχία θα είναι εγγυημένη.

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011

Η θάλασσα και τα σινιάλα της...

Περίπτωση
Έχετε μπει ποτέ στη θάλασσα ενώ έχετε κάπου μια πληγή...; Ας πούμε ότι έχετε χτυπήσει το χέρι σας. Μέχρι να μπείτε ολόκληροι μέσα στο νερό δεν υπάρχει καμία ευαισθησία πόσο μάλλον πόνος. Όταν μπει και το χέρι νιώθουμε κάτι ... Τί μας λέει αυτό το φαινόμενο; Τι πιστεύετε ...; Το νερό της θάλασσας φταίει ...;

...χμ γελάτε ; Μην ξεχνάτε τον κ. Ξέρξη που πόνεσε και θύμωσε κάποτε με τη θάλασσα και διέταξε να μαστιγωθεί... Νόμιζε ότι εκείνη έφταιγε για τη συμφορά του και όχι η αλαζονεία του να παρακούσει τα σινιάλα της...

- Ναι αλλά δεν είμαστε κι ο Ξέρξης...

Αλήθεια; Πάμε να παρατηρήσουμε λίγο πιο κοντά... 

Κάποιες φορές νιώθουμε προσβεβλημένοι ή εκνευρισμένοι. Άλλες φορές κάποιος μπορεί να μας μιλά γενικά ή να αναφέρεται σε κάποιον άλλον και εμείς να το παίρνουμε προσωπικά. Ποιος φταίει για το θυμό μας ή την εχθρότητά μας;

Πού 'ακουμπά' ή θάλασσα των εξωτερικών καταστάσεων; Σε ποια πληγή μου;

Σε ποιο ελάττωμά μου; Τί θίγεται μέσα μου; Μόνο κάτι ψεύτικο θίγεται...; Τί δεν θέλω να παραδεχθώ; Τί χρειάζεται ακόμη 'δουλειά' μέσα μου...; 

- Όντως... γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Γιατί δεν βλέπω πρώτα την πληγή κ μετά τη θάλασσα; Γιατί προβάλω τις αδυναμίες μου;
Είχατε ποτέ βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να προτιμήσετε να συμφωνήσετε με κάποιον επειδή ήταν 'δικός σας άνθρωπος'; Επειδή υπήρχε συναισθηματική ανταλλαγή, μια ανοιχτή γραμμή αλληλο-υποστήριξης, παραβλέψατε τα ελαττώματά του και επιτεθήκατε να 'μαστιγώσετε τη θάλασσα'...  

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2011

Πνευματική άσκηση


Η αληθινή πνευματική άσκηση χαρίζει αληθινή ανεξαρτησία και την ικανότητα να διατηρούμε τον αυτοσεβασμό, την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθησή μας.

Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2011

Κοίτα δίχως να κοιτάς και άκου δίχως να ακούς...

ή
Το να διακρίνω δίχως να κρίνω

Στο διαλογισμό της Ράτζα Γιόγκα υπάρχει μια φράση, 'κοίτα δίχως να κοιτάς! Άκου δίχως να ακούς!' το οποίο σημαίνει ότι μαθαίνω να διατηρώ πλήρη επίγνωση της πραγματικότητας ακόμη και της αρνητικής της πλευράς δίχως όμως να εστιάζομαι σε αυτή. Σε ότι εστιάζομαι αυτό απορροφώ...

Όπως μια θηλιά σφίγγει όσο αντιδρούμε σε αυτή έτσι και η πραγματικότητα δηλητηριάζει το είναι μας όταν αντιδρούμε σε αυτή. Και ποιες είναι οι μορφές αντίδρασης στη θηλιά αυτή; Κριτική, κατηγόρια ή 'ταμπελοποίηση' : Μόλις κριτικάρω βάζω τα πάντα σε βολικά 'κουτιά' και ξεκινάω τη αναζήτηση 'αγοραστών' - δηλ. άλλα άτομα με ίδιες κριτικές απόψεις με εμένα. Οι άλλοι συμφωνούν διασπείροντας τη δυσφήμιση ενώ μέσα μου νιώθω μια διαστρεβλωμένη αίσθηση που νομίζω ότι είναι 'το αίσθημα του ανήκειν'... απλά έχω ήδη σκοτώσει λίγο ακόμη τη συνείδησή μου γιατί ήταν ο πιο βολικός δρόμος.

Σάββατο, 25 Ιουνίου 2011

Ταπεινότητα κατά της κατάθλιψης


Αληθινή ταπεινότητα σημαίνει να σέβεσαι τους άλλους, να μαθαίνεις από αυτούς, αλλά να μην εντυπωσιάζεσαι υπερβολικά από κανέναν και από τίποτα. Όταν εντυπωσιαζόμαστε υπερβολικά από έναν άνθρωπο -ή μία ιδέα-, τότε αρχίζουμε να προσδοκούμε πολλά από εκείνον και οι μεγάλες προσδοκίες μπορεί να καταλήξουν σε μεγάλες απογοητεύσεις και κατάθλιψη…

Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2011

Η αληθινή αγάπη και ο σωσίας της...

τελικά κόλλησα...
'Αθώα' ψέματα
Αν υπάρχει μια συκοφαντημένη αρετή και δύναμη τότε σίγουρα είναι αυτή: 'Πονάει η αγάπη' , 'με βασανίζει' , 'καίγομαι από αγάπη' , 'έγκλημα αγάπης', 'όποιος αγαπά παιδεύει', 'όποιος αγαπά δεν νοιάζεται για τον εαυτό του' είναι μερικές φράσεις ή στίχοι από μια 'προπαγάνδα ψυχής' που προωθούμε ή αποδεχόμαστε ασυναίσθητα. Όμως δεν είναι άλλο από συμπτώματα μιας αδυναμίας που μιμείται πολύ καλά την αγάπη: την προσκόλληση. Μπορεί να φαντάζουν αθώα αλλά σε αυτά βασίζεται η ανθρώπινη αντίληψη αιώνες τώρα. 
Η αγάπη είναι κάτι πέρα από συναίσθημα ή έλξη για κάποιον ή κάτι συγκεκριμένο που μας αρέσει. Πάει πολύ πέρα από τις προτιμήσεις και την αίσθηση θαλπωρής και οικειότητας με κάποιον ή κάτι.

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2011

Αγάπη από καρδιάς


Η αγάπη από την καρδιά δίνει στην ψυχή τη δύναμη της αποφασιστικότητας.
Η αγάπη από την καρδιά χαρίζει ικανοποίηση, ακόμα και όταν δεν υπάρχουν εμφανή επιτεύγματα - χειροκροτήματα & χαμόγελα των άλλων ή άλλα άμεσα αποτελέσματα.
Το να μην εξαρτιόμαστε από την εμφανή επιτυχία χαρίζει στην ψυχή σταθερότητα και μεγάλη απελευθέρωση.

Πέμπτη, 26 Μαΐου 2011

Αληθινή γλυκύτητα

ή

Για την αληθινή γλυκύτητα πολλοί ορισμοί μπορούν να δοθούν...
Σίγουρα ως αληθινή διαφέρει από τη γνωστή "σιροπιαστή" κοινωνική γλυκύτητα ή τη γλυκύτητα που ρέει όταν έχουμε μια προσωπική επιθυμία από κάποιον ή κάτι.
Μπορούμε εύκολα να διακρίνουμε την περιορισμένη γλυκύτητα όταν θα παρατηρήσουμε έντονες αλλαγές στη φωνή μας ή τη γλώσσα του σώματός μας προκειμένου να πετύχουμε κάτι... κάποια επιθυμία κρύβεται που μας συμβιβάζει ακόμη και στις εκφράσεις μας...

Ας αναρωτηθώ... Είναι αυτό ελευθερία; Ας ρωτήσω τον εαυτό μου, με αληθινή γλύκα βέβαια, με ενδιαφέρον και όχι με ενοχή...

Παρασκευή, 13 Μαΐου 2011

Η άυλή μας περιουσία


Ο χρόνος και οι σκέψεις είναι η άυλη περιουσία μας. Ας μη σπαταλούμε ούτε μία σκέψη, ούτε ένα δευτερόλεπτο. Ας βρούμε έναν τρόπο να χρησιμοποιήσουμε την άυλη περιουσία μας με έναν αξιόλογο τρόπο και τότε η επιτυχία, η ευτυχία, θα είναι εγγυημένη.

Δευτέρα, 2 Μαΐου 2011

Αποστασιοποίηση και Παρατήρηση


Η "βαλβίδα ασφαλείας" του εαυτού είναι η αποστασιοποίηση και η παρατήρηση, οι οποίες μας βοηθούν να διατηρούμε μία ισορροπημένη στάση σε καλές ή κακές καταστάσεις, στον έπαινο ή στη δυσφήμιση.
Ό,τι και να μας συμβαίνει στη ζωή... πάντα υπάρχει κάποιο όφελος.

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

Τί θυμάμαι;

Φθορά...
Η ρουτίνα στη ζωή έρχεται όταν αποκόβομαι ασυνείδητα από τα κίνητρα των πράξεων μου και έτσι μετά από καιρό έχω ξεχάσει 'για που ξεκίνησα'...
Αν δεν γεμίζω τον εσωτερικό μου χώρο με ευγνωμοσύνη, καλοσύνη και ένα κλίμα συνεργασίας και σεβασμού προς τον εαυτό, την Υπέρτατη Πηγή, τη φύση, τους άλλους, και το Χρόνο τότε άλλα πράγματα θα έρθουν να γεμίσουν αυτό το χώρο: προβλήματα , ανησυχίες, προσδοκίες, παράπονα, μνησικακία, απληστία, εξαρτήσεις, στόχοι, προθεσμίες.
Τέτοιου είδους σκέψεις και συναισθήματα γεμίζουν μεν το χώρο και το χρόνο μας αλλά επειδή δεν είναι θρεπτική τροφή για το νου ή την καρδιά μας νιώθουμε συνεχώς συναισθηματική πείνα... κενό... θλίψη.

Παρασκευή, 8 Απριλίου 2011

Αγάπη


Η αγάπη δεν είναι μία λέξη ή μια ιδέα, αλλά ένα αίσθημα. Αντί να μεταχειρίζομαι αυτήν τη λέξη έτσι απλά, ας αναρωτηθώ βαθιά: "Είμαι η προσωποποίηση της αγάπης;",
"Έχω αρκετή γενναιοδωρία να αλλάξω τον εαυτό μου ώστε να είμαι η εμπειρία της αγνής αγάπης μέσα από τα μάτια μου, τη στάση μου, την κάθε μου πράξη;"

Κυριακή, 3 Απριλίου 2011

Τίποτε πιο θρεπτικό από την ευτυχία...

Στην υγειά σας... !
Γενικά...
Η ευτυχία δεν έρχεται από μόνη της... λέγεται 'ακόμη και νερό να θες να πιεις χρειάζεται προσπάθεια...'... είναι το καλύτερο γιατρικό και τροφή για μια ψυχή...
Με την απλή παρατήρηση ενός ποτηριού με νερό ή την απλή γνώση ότι υπάρχει νερό ποτέ δεν θα ξεδιψάσουμε... (το αντίθετο μάλλον). Άρα τί χρειάζεται πέρα από τη γνώση ή την πληροφορία...
Χρειάζεται με ακριβείς, απαραίτητες πράξεις να φέρουμε το ποτήρι στα χείλη μας και να κάνουμε το σώμα μας να χαμογελάσει... έτσι ξεδιψά και είναι ... ευτυχισμένο.

Και η ευτυχία της ψυχής ως τέχνη της ζωής κρύβει από πίσω της ένα ... 'πώς?'... δηλαδή έναν τρόπο. Όπως κάθε τέχνη άλλωστε...

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

Aληθινός υπηρέτης της ανθρωπότητας


Ένας αληθινός υπηρέτης της ανθρωπότητας είναι όπως ο ήλιος, που λάμπει ό, τι κι αν συμβαίνει. Το φως το ήλιου είναι πάντοτε παρόν και διαθέσιμο, διαφορετικά δεν θα υπήρχε ζωή πάνω στη γη.
Για να γίνω γενναιόδωρος όπως ο ήλιος, χρειάζεται να υψωθώ πέρα από τα περιορισμένα προβλήματα, λανθασμένες συνήθειες & τις δικαιολογίες μου και να ξεκινήσω αμέσως τώρα να μοιράζομαι με τους αδελφούς και τις αδελφές μου απεριόριστη, αγνή, ανιδιοτελή αγάπη, μέσα από τις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις μου.
Όσο πιο ψηλά υψώνομαι πέρα από τους περιορισμούς... τόσο πιο μακρυά φτάνει το φως μου...

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2011

Η Επίγνωση του Χρόνου


Για να έχουμε πλήρη επίγνωση του χρόνου, χρειάζεται να υψωθούμε πάνω από το χρόνο και να βιώσουμε την αιωνιότητα. Όταν βλέπω τον περιορισμένο κόσμο της δράσης μέσα από τα απεριόριστα μάτια της αιωνιότητας, τότε συνειδητοποιώ ότι δεν υπάρχει αρχή και τέλος, αλλά συνεχής μεταβολή. Όταν βρίσκομαι σ’ αυτήν την επίγνωση, πώς είναι δυνατόν να με περιορίζουν προσδοκίες, επιθυμίες, φόβοι και ανησυχίες;.

Κυριακή, 13 Μαρτίου 2011

Επιλέγοντας συνειδητότητα...

Κατάσταση
Αρκετές φορές ακόμη και όταν είμαστε 'εν δράση' για ένα σημαντικό έργο, η συνειδητότητά μας γίνεται συνηθισμένη γιατί ο νους μας αποσπάται σε αρνητικά συναισθήματα και άχρηστες σκέψεις για τον εαυτό ή τους άλλους. Μια τέτοιου είδους εσωτερική ατμόσφαιρα στην καρδιά και το νου μας μολύνει το νόημα του έργου μας και το κάνει να φαίνεται τόσο συνηθισμένο: δεν 'μετράει' μέσα μας.
Έτσι ό,τι ήταν να γίνει με όμορφο τρόπο γίνεται με συνηθισμένο: ποσοτικά και όχι ποιοτικά. Κυριαρχεί η 'συνειδητότητα δράσης' δηλαδή τελειώνουμε μηχανικά τις υποχρεώσεις μας με βιαστικό τρόπο και πρόχειρο, άρα με αρκετά λάθη.

Δηλαδή αν και είμαστε αρκετά προσκολλημένοι στη δράση τελικά το έργο έχει πρακτικές ελλείψεις ? Δεν είναι περίεργο ?

Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2011

Η γλώσσα της Σιωπής


Όσο περισσότερος θόρυβος επικρατεί στον εξωτερικό κόσμο, τόσο περισσότερο χρειάζεται να εντρυφούμε στη σιωπή και το βάθος.
Χρειάζεται να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τη γλώσσα της σιωπής, που κάθε ψυχή καταλαβαίνει.
Η γλώσσα της σιωπής δεν αποτελείται από λέξεις, αλλά από γαλήνη και φως.

Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2011

Η απόδραση... Μέρος Γ'


Όσο μεγαλώνει ένα παιδί κοιτώντας τι κάνουν οι γύρω του αναπτύσσει βολικούς μηχανισμούς 'αναζωογόνησης' ή 'απόδρασης' από την καθημερινότητα... τελικά αποδεικνύονται ότι είναι τρόποι φυγής από την αλήθεια και εστίες καινούργιων εξαρτήσεων...

Οι άλλοι
Πολλοί συχνά χρησιμοποιούμε τους άλλους για να γεμίσουμε...
Για παράδειγμα εξιστορούμε 2 ώρες στο τηλέφωνο όλα μας τα προβλήματα με μονόπλευρο τρόπο... Σταθερός τίτλος της κάθε ιστορίας: "εγώ, το τέλειο θύμα...." ή "κοίτα να δεις τι άσχημα που συμπεριφέρονται… όχι μόνο εμένα βέβαια... άλλωστε δεν είναι κάτι προσωπικό...". Η επιβεβαίωσή μας ως θύματα μας δίνει την ψευδαίσθηση της αποδοχής και στήριξης ενώ ουσιαστικά αυτό που πετυχαίνουμε είναι η λύπηση των άλλων χωρίς να επικοινωνούμε ουσιαστικά και εποικοδομητικά... Δεν βελτιώνεται τίποτε μέσα μας και μετά από μια τέτοια ‘συζήτηση’ μπορεί να νιώθουμε λίγο καλύτερα αλλά οι άλλοι… νιώθουν να έχουν ‘στεγνώσει’ από ενέργεια…

Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011

Οκνηρία, σύγκριση, ζήλεια... δυσφήμιση


Ο σπόρος της ζήλειας είναι η οκνηρία. Όταν είμαι ειλικρινής απέναντι στον εαυτό μου και αναλαμβάνω την ευθύνη της δέσμευσης σε ένα υψηλό έργο, τότε θα εργάζομαι με ενθουσιασμό και ακρίβεια, χωρίς να συγκρίνω τα αποτελέσματα των προσπαθειών μου με τα αποτελέσματα της προσπάθειας κάποιου άλλου, γνωρίζοντας ότι ο καρπός της προσπάθειας θα έρθει οπωσδήποτε τη σωστή στιγμή.

Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

Αληθινή Ελευθερία


Αληθινή ελευθερία σημαίνει να μην προσδοκώ τίποτε από κανέναν, ακόμα και από το Θεό. Η συναισθηματική κατάσταση της προσδοκίας προκαλεί απώλεια ικανοποίησης, κριτική ακόμα και θυμό. Όταν συνδέομαι με τον αυθεντικό μου εαυτό και με την Υπέρτατη Πηγή ενέργειας, νιώθω πληρότητα και απόλυτη ικανοποίηση.
Γνωρίζοντας και νιώθοντας ότι όλα όσα έχω επιθυμήσει μού έχουν ήδη δοθεί, οι προσδοκίες και οι επιθυμίες εξαφανίζονται.

Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2011

Απόδραση...Μέρος Β'

Όσο μεγαλώνει ένα παιδί κοιτώντας τι κάνουν οι γύρω του αναπτύσσει βολικούς μηχανισμούς 'αναζωογόνησης' ή 'απόδρασης' από την καθημερινότητα... τελικά αποδεικνύονται ότι είναι τρόποι φυγής από την αλήθεια και εστίες καινούργιων εξαρτήσεων...

Οι ουσίες
Συνήθειες που διεγείρουν ουσίες στο σώμα μας... για πόσο καιρό θα παραμένουμε χημικά φυλακισμένοι...
Για παράδειγμα η εξαντλητική συνήθεια του θυμού: διεγείρει την αδρεναλίνη που μου δημιουργεί την αυταπάτη της σωματικής ζωντάνιας και του 'ελέγχου'. Σταδιακά εθίζομαι στην ευκολία αυτής της χημείας και διαμορφώνω έναν εκρηκτικό χαρακτήρα (κοινωνικά αποδεκτό ώς 'ευθύ' ή 'θαρραλέο'). Η αδρεναλίνη καταπιέζει την γαλήνη μας και εν τέλει τοξινώνει το σώμα μας... αλλά η κοινωνική επιβράβευση ή η προσωρινή ικανοποίηση... μας τυφλώνουν...

Πέμπτη, 3 Φεβρουαρίου 2011

Μετρήσεις ποιότητος...


Το μέτρο της ποιότητας μιας σχέσης είναι το ποσόν της σιωπής που υπάρχει μέσα σ’ αυτήν. Αν μια σχέση βασίζεται περισσότερο στις λέξεις παρά στη σιωπή, αυτό σημαίνει ότι στη σχέση αυτή υπάρχει εξάρτηση.
Σε μία σχέση εξάρτησης δεν μπορεί να υπάρξει ελευθερία, ισότητα και ποιότητα.

Δευτέρα, 31 Ιανουαρίου 2011

Απόδραση... Μέρος Α'


Όσο μεγαλώνει ένα παιδί κοιτώντας τι κάνουν οι 'μεγάλοι' γύρω του, αναπτύσσει βολικούς μηχανισμούς 'αναζωογόνησης' ή 'απόδρασης' από την καθημερινότητα... τελικά αποδεικνύονται ότι είναι τρόποι φυγής από την αλήθεια και εστίες καινούργιων εξαρτήσεων και άρα πόνου...

Η φύση
Μπορεί να αποτελέσει η φύση ένα τρόπο αποφυγής της καθημερινότητας; Αν ναι, γιατί;
"Επειδή κατά βάθος δεν επιθυμώ να αλλάξω τίποτε στον εαυτό μου. Δεν αντέχω τους ανθρώπους και τους ρυθμούς της ζωής όπως είναι σήμερα και θέλω να γεμίσω γαλήνη εύκολα και γρήγορα..."
Ένα τέτοιο κίνητρο κάθε φορά που θα γυρίζω στην πόλη θα με κάνει πιο στενοχωρημένο και πιο ευερέθιστο ή σαρκαστικό. Θα με κάνει να ξεχνώ ότι η ευτυχία στη ζωή έρχεται από το μοίρασμα της εσωτερικής μου προόδου και της πνευματικής μου εξάσκησης. Αυτό επιτυγχάνεται μόνο στο πεδίο των σχέσεων και της επίτευξης της γαλήνης του νου και της καρδιάς μέσα σε αυτές και τις προκλήσεις τους.

Πέμπτη, 27 Ιανουαρίου 2011

Η δύναμη των αγνών κινήτρων


Η απάρνηση της επιθυμίας για 'όνομα', φήμη και σεβασμό από τους άλλους φέρνει τον καρπό των πράξεών σας μπροστά σας. Όταν ένα έργο βασίζεται στην αλήθεια και την ειλικρίνεια, όταν η πηγή του είναι μόνο τα αγνά σας κίνητρα, τότε οπωσδήποτε θα είναι επιτυχημένο.

Πέμπτη, 20 Ιανουαρίου 2011

Υπάρχει στ'αλήθεια αποτυχία...;


Συνήθως...
Τί είναι αποτυχία άραγε; Είναι πάλι ένα γεγονός εκεί έξω που έχει πάνω του μια ταμπελίτσα που λέει "ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΕΝΤΟΣ"; Όταν λέω "αποτυχία" τί στ' αλήθεια εννοώ; Συνήθως όταν η γλώσσα ή η σκέψη βιάζονται γιατί "τρέφονται" με συμπεράσματα, χαρακτηρίζουν πολύ εύκολα ζωντανές διαδικασίες και ανθρώπους με λέξεις κάπως ... άκαμπτες, στατικές.
Είναι εύκολο και γρήγορο όπως το τηλεκοντρόλ και το fast-food των σύγχρονων ανθρώπων, αλλά... κάτι τέτοιο έχει κόστος: μας απομακρύνει από την αγνή σχέση με τα πράγματα και τους ανθρώπους - την αγνή σχέση με το νου και τις λέξεις μας. Τότε λέμε ότι ζούμε... επιφανειακά.

Τί μήνυμα μου φέρνει η "αποτυχία"...
Κάθε τι που μας συμβαίνει έχει το λόγο του. Πολλές φορές αυτός είναι προφανής και άλλες πολύ καλά κρυμμένος πίσω από τον χρόνο και το χώρο. Χρειάζεται άραγε να σκάψουμε βαθειά και να αναλύσουμε...
Καλύτερα όχι: ιδιαίτερα αν είμαστε ψυχές που "απολαμβάνουμε" τις αναλύσεις, τα μυστήρια, τις επεκτάσεις και φιλοσοφίες... ας είμαστε γρήγοροι με το σωστό τρόπο... ας είμαστε πιο χρήσιμοι με την ενέργεια του νου και του χρόνου μας.
"Πώς; Να μην βρούμε τη λύση στο συγκεκριμένο πρόβλημα; Χρειάζεται ανάλυση...και σχεδιασμό... και πρόβλεψη... και συζήτηση.... και...πρακτικότητα... και..."

Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011

Αγνότητα και Αγάπη


Αγνότητα σημαίνει διαύγεια, διαφάνεια και ειλικρίνεια. Αγνότητα σημαίνει να είμαι το ίδιο «μέσα» και «έξω». Η αγνότητα χαρίζει αφοβία, ελευθερία και σταθερή ευτυχία. Η αγνότητα είναι η βάση της υψηλότερης μορφής της αγάπης: της ανιδιοτελούς αγάπης.

Πέμπτη, 13 Ιανουαρίου 2011

Ανάμνηση


Αυτό που θυμόμαστε είτε μας δεσμεύει είτε μας ελευθερώνει. Όταν θυμόμαστε το παρελθόν ή τους άλλους (ειδικά τις αδυναμίες τους) δεσμευόμαστε... Μόλις θυμόμαστε τον αληθινό εαυτό, τις αυθεντικές μας έμφυτες ιδιότητες και την Υπέρτατη Πηγή Ενέργειας, ελευθερωνόμαστε αυτόματα από το φόβο, την ενοχή και οποιαδήποτε άλλη μορφή λύπης.

Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2011

Συνεργασία. Χαρά ή υποχρέωση...


'Αθώα' ψέμματα...
Αρκετές φορές έχουμε νοιώσει αυτήν τη "μοναξιά" του δραματικού μας "αγώνα" ή "γολγοθά"... αλλά και τις χαοτικές σκέψεις που στο τέλος συσσωρεύονται και γίνονται εκρήξεις αντίδρασης...  
"Όλα εγώ θα τα κάνω...;" , "κανείς δεν με βοηθά..." , "με έχουν αποκλείσει..." , "πότε θα μάθουν να συνεργάζονται λίγο...;" , "κοίτα πόσα έχω κάνει για 'σένα..." , "αυτό είναι το 'ευχαριστώ'...;"
Γιατί "στεγνώνουμε" όμως έτσι; Τι λείπει και νοιώθουμε έτσι;
Πώς μπορεί η "προσφορά" να αφήνει τέτοια γεύση πικρή;
Γιατί δεν συνεργάζονται οι άλλοι ενώ θα "έπρεπε"...;

Ας παρατηρήσω λίγο πιο κοντά...
Ας σταματήσω λίγο τις σκέψεις και τα συναισθήματα μου πριν ξαναμπώ στο έλος της πικρίας και της εχθρότητας και κολλήσω για τα καλά εκεί... οι 'αθώες' σκέψεις και φράσεις που χρησιμοποιώ είναι σημάδια μη ικανοποίησης από τη ζωή μου... γιατί έχω 'στεγνώσει' από ενθουσιασμό και δημιουργικότητα;
Εφόσον προσφέρω με κίνητρα καθαρά γιατί πονάω; Μήπως δεν προσφέρω καθαρά; Μήπως περιμένω κάτι για αντάλλαγμα όπως επιβεβαίωση του ρόλου μου, συνεργασία ή κάποια ανταπόκριση. Γιατί δεν μου φτάνει η συνεργασία με τον εαυτό μου;

Πέμπτη, 6 Ιανουαρίου 2011

Το Φως της αγνότητας


Εκεί που υπάρχει αγνότητα πλησιάζουν κοντά η ποιότητα & η ισότητα. Η αγνότητα είναι η ενότητα μες τον εαυτό και η ενότητα με τους άλλους και αυτή χαρίζει μια ιδιαίτερη ποιότητα σε κάθε σκέψη, λέξη και πράξη. Χαρίζει επίσης ισότητα στο βλέμμα μας προς τους άλλους. 

Κυριακή, 2 Ιανουαρίου 2011

Από τί είναι φτιαγμένες οι λύσεις;

Πρόβλημα
Η συνταγή για ένα "πετυχημένο" πρόβλημα είναι:
Παίρνουμε μια κατάσταση και τη χτυπάμε πολύ ώρα στο νου μας...
...όσο πιο πολύ τη χτυπήσουμε τόσο το "καλύτερο" γιατί φουσκώνει. 
Την αλατίζουμε με κοσμητικά επίθετα...
Προσθέτουμε ενόχους και υπόπτους...
Σπάμε δύο παλιότερα προβλήματα που μοιάζουν με το τωρινό και τα βάζουμε και αυτά.
Αφήνουμε το μείγμα να φουσκώσει αφού προσθέσουμε δικαιολογίες και κατηγορίες.
Απλώνουμε σε μεγάλη επιφάνεια και το κόβουμε σε μικρά κομμάτια.
Προθερμαίνουμε το φούρνο σε θερμοκρασία θυμού με παλιότερες αναμνήσεις και...
...το σερβίρουμε ζεστό ή κρύο, μοιράζοντάς το στα "αγαπημένα" μας πρόσωπα.
Συνοδεύεται με καφέ, τσάι και προπαντός με "καλή" συζήτηση και ανταλλαγή
παρόμοιων "πετυχημένων" συνταγών.
Καλή μας όρεξη...

"Αφού ακολούθησα κατά γράμμα τη συνταγή;"
Είναι δυνατόν οι λύσεις στα προβλήματά μας να είναι φτιαγμένες από υλικά προβλήματος;
Το να έχει εμφανιστεί ένα πρόβλημα είναι σημάδι ότι κάτι μας λείπει. Οποιοδήποτε πρόβλημα είναι ο μετρητής της αδυναμίας μου. 

"Πάλι εγώ φταίω; Τί μου λείπει πάλι; Ποια αδυναμία; Αφού όλα τα έκανα σωστά και τυπικά και με την καλύτερη πρόθεση! Εκείνοι είναι το πρόβλημα..."

Δυστυχώς έχοντας συνηθίσει μια ζωή εξωτερικών πράξεων και γεγονότων θεωρώντας ότι είμαστε υλικά όντα και εξωτερικοί ρόλοι & ταμπέλες έχουμε μάθει να ζούμε μηχανικά. (μητέρα, πατέρας, γιος, κόρη, διευθυντής, πολίτης, πιστός, άντρας, γυναίκα, γέρος, νέος, λευκός, κίτρινος, έξυπνος, δημιουργικός, πρακτικός, θεωρητικός, πνευματικός, υλιστής, αρχαίος, μοντέρνος) .
Έχουμε μάθει να ταυτιζόμαστε με λάθος ταυτότητες και έτσι χάνουμε πολύτιμη πνευματική ενέργεια. Αναζητούμε τις λύσεις σε θέματα των ρόλων μας μέσα από τους ρόλους αυτούς χωρίς να βλέπουμε ότι η ταύτισή μας με αυτούς είναι το αληθινό πρόβλημα.
"Άραγε υπάρχει λύση...; 
Πώς θα λυθούν τα προβλήματα εκεί έξω χωρίς τους ρόλους αυτούς;"
Δυστυχώς δεν υπάρχει λύση (εξωτερική) για τα προβλήματα εκεί έξω... όσο και να ψάχνουμε ή να βρίσκουμε εξωτερικές λύσεις καινούργια εξωτερικά προβλήματα θα αναδύονται...

Μέχρι να κάνω μια βουτιά προς τα μέσα μου και όχι μέσα στο πρόβλημα και να συνειδητοποιήσω την πηγή των προβλημάτων...ή την πηγή της Λύσης που είναι η ίδια... εγώ... είμαι η ίδια η λύση... αποφασίζω να λύσω τον εαυτό μου από τα δεσμά της προσκόλλησης και της εμπαθούς συμμετοχής στα "προβλήματα"... γαλήνια... απροσκόλλητα... με διάκριση... στη σιωπή... αναδύω τη δύναμη της επιλογής... επιλέγω να είμαι η λύση που θέλω να δω εκεί έξω... επιλέγω να μην απομονώσω τον εαυτό μου πίσω από ρόλους και ταμπέλες... συγκεντρώνομαι στην αληθινή μου ταυτότητα... είμαι μια γαλήνια ψυχή... είμαι ένα πνευματικό ον που χρησιμοποιεί τα προβλήματα που έρχονται ως σκαλοπάτια εσωτερικής ανάπτυξης... ως αιτίες για την ανάδυση δυνάμεων και αρετών που μέχρι τώρα κοιμόταν μέσα μου... 
Σε ευχαριστώ "πρόβλημα" είσαι το ξυπνητήρι μου... χωρίς εσένα θα νόμιζα ακόμη ότι είμαι τέλειος... ότι έχω ήδη φτάσει..."