Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2011

Συνεργασία. Χαρά ή υποχρέωση...


'Αθώα' ψέμματα...
Αρκετές φορές έχουμε νοιώσει αυτήν τη "μοναξιά" του δραματικού μας "αγώνα" ή "γολγοθά"... αλλά και τις χαοτικές σκέψεις που στο τέλος συσσωρεύονται και γίνονται εκρήξεις αντίδρασης...  
"Όλα εγώ θα τα κάνω...;" , "κανείς δεν με βοηθά..." , "με έχουν αποκλείσει..." , "πότε θα μάθουν να συνεργάζονται λίγο...;" , "κοίτα πόσα έχω κάνει για 'σένα..." , "αυτό είναι το 'ευχαριστώ'...;"
Γιατί "στεγνώνουμε" όμως έτσι; Τι λείπει και νοιώθουμε έτσι;
Πώς μπορεί η "προσφορά" να αφήνει τέτοια γεύση πικρή;
Γιατί δεν συνεργάζονται οι άλλοι ενώ θα "έπρεπε"...;

Ας παρατηρήσω λίγο πιο κοντά...
Ας σταματήσω λίγο τις σκέψεις και τα συναισθήματα μου πριν ξαναμπώ στο έλος της πικρίας και της εχθρότητας και κολλήσω για τα καλά εκεί... οι 'αθώες' σκέψεις και φράσεις που χρησιμοποιώ είναι σημάδια μη ικανοποίησης από τη ζωή μου... γιατί έχω 'στεγνώσει' από ενθουσιασμό και δημιουργικότητα;
Εφόσον προσφέρω με κίνητρα καθαρά γιατί πονάω; Μήπως δεν προσφέρω καθαρά; Μήπως περιμένω κάτι για αντάλλαγμα όπως επιβεβαίωση του ρόλου μου, συνεργασία ή κάποια ανταπόκριση. Γιατί δεν μου φτάνει η συνεργασία με τον εαυτό μου;

Ας κάνω κάτι γι' αυτό ... ας το γιατρέψω... δεν φταίνε οι άλλοι ή καταστάσεις... Ας συνεργαστώ με τον εαυτό: έτσι η ζωή αλλά και η Υπέρτατη Πηγή συνεργασίας θα είναι οι πιο ευεργετικοί συνοδοιπόροι στην πορεία της έκφρασής μου...  
Ας παρατηρήσω λίγο πιο ψηλά...
Υπάρχει μια ψυχή στο σύμπαν που έχει να μου μάθει κάτι πολύ απελευθερωτικό... Είναι η αγνή ευεργετική πηγή που έχει ένα αντίδοτο για την πικρία και την απογοήτευση: ανιδιοτελή προσφορά φωτός, αγνής ενέργειας. Τί μου δείχνει το φωτεινό Της παράδειγμα; Μου δείχνει να μη δίνω ή να μην παίρνω αλλά να μοιράζομαι, μου μαθαίνει να μην 'κάνω' προσφορά αλλά να ζω την προσφορά, να είμαι η προσφορά... Η ανιδιοτέλειά της φτάνει σε τέτοιο σημείο που μπορεί να παραμένει ανεπηρέαστη από την πίστη ή μη των άλλων ψυχών σε αυτή, από την συνεργασία ή μη των άλλων ψυχών.      

Βίωμα εσωτερικής συνεργασίας
Ο πυρήνας των πράξεών μου είμαι εγώ... ένα πνευματικό όν...  είμαι η αιτία των πράξεών μου... είμαι η αιτία των σκέψεών & των συναισθημάτων μου... είμαι ο σπόρος της ίδιας μου της ζωής... απολαμβάνω την εσωτερική μου πληρότητα και συνεργασία με τις εσωτερικές μου δυνάμεις... όπως η φύση και η υπέρτατη ψυχή μαθαίνω να προσφέρω γιατί ανακαλύπτω ότι αυτή είναι η αληθινή μου φύση... η καλοσύνη είναι η φυσική μου κατάσταση και η έκφρασή της εμπνέει και άλλες ψυχές να συνεργαστούν... δίνω τη συνεργασία μου στη ζωή. Έτσι εκείνη σίγουρα θα ανταποκριθεί...