Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2011

Η απόδραση... Μέρος Γ'


Όσο μεγαλώνει ένα παιδί κοιτώντας τι κάνουν οι γύρω του αναπτύσσει βολικούς μηχανισμούς 'αναζωογόνησης' ή 'απόδρασης' από την καθημερινότητα... τελικά αποδεικνύονται ότι είναι τρόποι φυγής από την αλήθεια και εστίες καινούργιων εξαρτήσεων...

Οι άλλοι
Πολλοί συχνά χρησιμοποιούμε τους άλλους για να γεμίσουμε...
Για παράδειγμα εξιστορούμε 2 ώρες στο τηλέφωνο όλα μας τα προβλήματα με μονόπλευρο τρόπο... Σταθερός τίτλος της κάθε ιστορίας: "εγώ, το τέλειο θύμα...." ή "κοίτα να δεις τι άσχημα που συμπεριφέρονται… όχι μόνο εμένα βέβαια... άλλωστε δεν είναι κάτι προσωπικό...". Η επιβεβαίωσή μας ως θύματα μας δίνει την ψευδαίσθηση της αποδοχής και στήριξης ενώ ουσιαστικά αυτό που πετυχαίνουμε είναι η λύπηση των άλλων χωρίς να επικοινωνούμε ουσιαστικά και εποικοδομητικά... Δεν βελτιώνεται τίποτε μέσα μας και μετά από μια τέτοια ‘συζήτηση’ μπορεί να νιώθουμε λίγο καλύτερα αλλά οι άλλοι… νιώθουν να έχουν ‘στεγνώσει’ από ενέργεια…

Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011

Οκνηρία, σύγκριση, ζήλεια... δυσφήμιση


Ο σπόρος της ζήλειας είναι η οκνηρία. Όταν είμαι ειλικρινής απέναντι στον εαυτό μου και αναλαμβάνω την ευθύνη της δέσμευσης σε ένα υψηλό έργο, τότε θα εργάζομαι με ενθουσιασμό και ακρίβεια, χωρίς να συγκρίνω τα αποτελέσματα των προσπαθειών μου με τα αποτελέσματα της προσπάθειας κάποιου άλλου, γνωρίζοντας ότι ο καρπός της προσπάθειας θα έρθει οπωσδήποτε τη σωστή στιγμή.

Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

Αληθινή Ελευθερία


Αληθινή ελευθερία σημαίνει να μην προσδοκώ τίποτε από κανέναν, ακόμα και από το Θεό. Η συναισθηματική κατάσταση της προσδοκίας προκαλεί απώλεια ικανοποίησης, κριτική ακόμα και θυμό. Όταν συνδέομαι με τον αυθεντικό μου εαυτό και με την Υπέρτατη Πηγή ενέργειας, νιώθω πληρότητα και απόλυτη ικανοποίηση.
Γνωρίζοντας και νιώθοντας ότι όλα όσα έχω επιθυμήσει μού έχουν ήδη δοθεί, οι προσδοκίες και οι επιθυμίες εξαφανίζονται.

Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2011

Απόδραση...Μέρος Β'

Όσο μεγαλώνει ένα παιδί κοιτώντας τι κάνουν οι γύρω του αναπτύσσει βολικούς μηχανισμούς 'αναζωογόνησης' ή 'απόδρασης' από την καθημερινότητα... τελικά αποδεικνύονται ότι είναι τρόποι φυγής από την αλήθεια και εστίες καινούργιων εξαρτήσεων...

Οι ουσίες
Συνήθειες που διεγείρουν ουσίες στο σώμα μας... για πόσο καιρό θα παραμένουμε χημικά φυλακισμένοι...
Για παράδειγμα η εξαντλητική συνήθεια του θυμού: διεγείρει την αδρεναλίνη που μου δημιουργεί την αυταπάτη της σωματικής ζωντάνιας και του 'ελέγχου'. Σταδιακά εθίζομαι στην ευκολία αυτής της χημείας και διαμορφώνω έναν εκρηκτικό χαρακτήρα (κοινωνικά αποδεκτό ώς 'ευθύ' ή 'θαρραλέο'). Η αδρεναλίνη καταπιέζει την γαλήνη μας και εν τέλει τοξινώνει το σώμα μας... αλλά η κοινωνική επιβράβευση ή η προσωρινή ικανοποίηση... μας τυφλώνουν...

Πέμπτη, 3 Φεβρουαρίου 2011

Μετρήσεις ποιότητος...


Το μέτρο της ποιότητας μιας σχέσης είναι το ποσόν της σιωπής που υπάρχει μέσα σ’ αυτήν. Αν μια σχέση βασίζεται περισσότερο στις λέξεις παρά στη σιωπή, αυτό σημαίνει ότι στη σχέση αυτή υπάρχει εξάρτηση.
Σε μία σχέση εξάρτησης δεν μπορεί να υπάρξει ελευθερία, ισότητα και ποιότητα.