Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

Aληθινός υπηρέτης της ανθρωπότητας


Ένας αληθινός υπηρέτης της ανθρωπότητας είναι όπως ο ήλιος, που λάμπει ό, τι κι αν συμβαίνει. Το φως το ήλιου είναι πάντοτε παρόν και διαθέσιμο, διαφορετικά δεν θα υπήρχε ζωή πάνω στη γη.
Για να γίνω γενναιόδωρος όπως ο ήλιος, χρειάζεται να υψωθώ πέρα από τα περιορισμένα προβλήματα, λανθασμένες συνήθειες & τις δικαιολογίες μου και να ξεκινήσω αμέσως τώρα να μοιράζομαι με τους αδελφούς και τις αδελφές μου απεριόριστη, αγνή, ανιδιοτελή αγάπη, μέσα από τις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις μου.
Όσο πιο ψηλά υψώνομαι πέρα από τους περιορισμούς... τόσο πιο μακρυά φτάνει το φως μου...

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2011

Η Επίγνωση του Χρόνου


Για να έχουμε πλήρη επίγνωση του χρόνου, χρειάζεται να υψωθούμε πάνω από το χρόνο και να βιώσουμε την αιωνιότητα. Όταν βλέπω τον περιορισμένο κόσμο της δράσης μέσα από τα απεριόριστα μάτια της αιωνιότητας, τότε συνειδητοποιώ ότι δεν υπάρχει αρχή και τέλος, αλλά συνεχής μεταβολή. Όταν βρίσκομαι σ’ αυτήν την επίγνωση, πώς είναι δυνατόν να με περιορίζουν προσδοκίες, επιθυμίες, φόβοι και ανησυχίες;.

Κυριακή, 13 Μαρτίου 2011

Επιλέγοντας συνειδητότητα...

Κατάσταση
Αρκετές φορές ακόμη και όταν είμαστε 'εν δράση' για ένα σημαντικό έργο, η συνειδητότητά μας γίνεται συνηθισμένη γιατί ο νους μας αποσπάται σε αρνητικά συναισθήματα και άχρηστες σκέψεις για τον εαυτό ή τους άλλους. Μια τέτοιου είδους εσωτερική ατμόσφαιρα στην καρδιά και το νου μας μολύνει το νόημα του έργου μας και το κάνει να φαίνεται τόσο συνηθισμένο: δεν 'μετράει' μέσα μας.
Έτσι ό,τι ήταν να γίνει με όμορφο τρόπο γίνεται με συνηθισμένο: ποσοτικά και όχι ποιοτικά. Κυριαρχεί η 'συνειδητότητα δράσης' δηλαδή τελειώνουμε μηχανικά τις υποχρεώσεις μας με βιαστικό τρόπο και πρόχειρο, άρα με αρκετά λάθη.

Δηλαδή αν και είμαστε αρκετά προσκολλημένοι στη δράση τελικά το έργο έχει πρακτικές ελλείψεις ? Δεν είναι περίεργο ?

Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2011

Η γλώσσα της Σιωπής


Όσο περισσότερος θόρυβος επικρατεί στον εξωτερικό κόσμο, τόσο περισσότερο χρειάζεται να εντρυφούμε στη σιωπή και το βάθος.
Χρειάζεται να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τη γλώσσα της σιωπής, που κάθε ψυχή καταλαβαίνει.
Η γλώσσα της σιωπής δεν αποτελείται από λέξεις, αλλά από γαλήνη και φως.