Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2011

Η άυλη μας περιουσία


Ο χρόνος και οι σκέψεις είναι η άυλη μας περιουσία. Ας μη σπαταλούμε ούτε μία σκέψη, ούτε μια στιγμή. Ας ανακαλύψουμε τον τρόπο να χρησιμοποιούμε την άυλη μας περιουσία αξιόλογα και τότε η επιτυχία θα είναι εγγυημένη.

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011

Η θάλασσα και τα σινιάλα της...

Περίπτωση
Έχετε μπει ποτέ στη θάλασσα ενώ έχετε κάπου μια πληγή...; Ας πούμε ότι έχετε χτυπήσει το χέρι σας. Μέχρι να μπείτε ολόκληροι μέσα στο νερό δεν υπάρχει καμία ευαισθησία πόσο μάλλον πόνος. Όταν μπει και το χέρι νιώθουμε κάτι ... Τί μας λέει αυτό το φαινόμενο; Τι πιστεύετε ...; Το νερό της θάλασσας φταίει ...;

...χμ γελάτε ; Μην ξεχνάτε τον κ. Ξέρξη που πόνεσε και θύμωσε κάποτε με τη θάλασσα και διέταξε να μαστιγωθεί... Νόμιζε ότι εκείνη έφταιγε για τη συμφορά του και όχι η αλαζονεία του να παρακούσει τα σινιάλα της...

- Ναι αλλά δεν είμαστε κι ο Ξέρξης...

Αλήθεια; Πάμε να παρατηρήσουμε λίγο πιο κοντά... 

Κάποιες φορές νιώθουμε προσβεβλημένοι ή εκνευρισμένοι. Άλλες φορές κάποιος μπορεί να μας μιλά γενικά ή να αναφέρεται σε κάποιον άλλον και εμείς να το παίρνουμε προσωπικά. Ποιος φταίει για το θυμό μας ή την εχθρότητά μας;

Πού 'ακουμπά' ή θάλασσα των εξωτερικών καταστάσεων; Σε ποια πληγή μου;

Σε ποιο ελάττωμά μου; Τί θίγεται μέσα μου; Μόνο κάτι ψεύτικο θίγεται...; Τί δεν θέλω να παραδεχθώ; Τί χρειάζεται ακόμη 'δουλειά' μέσα μου...; 

- Όντως... γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Γιατί δεν βλέπω πρώτα την πληγή κ μετά τη θάλασσα; Γιατί προβάλω τις αδυναμίες μου;
Είχατε ποτέ βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να προτιμήσετε να συμφωνήσετε με κάποιον επειδή ήταν 'δικός σας άνθρωπος'; Επειδή υπήρχε συναισθηματική ανταλλαγή, μια ανοιχτή γραμμή αλληλο-υποστήριξης, παραβλέψατε τα ελαττώματά του και επιτεθήκατε να 'μαστιγώσετε τη θάλασσα'...