Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011

Η θάλασσα και τα σινιάλα της...

Περίπτωση
Έχετε μπει ποτέ στη θάλασσα ενώ έχετε κάπου μια πληγή...; Ας πούμε ότι έχετε χτυπήσει το χέρι σας. Μέχρι να μπείτε ολόκληροι μέσα στο νερό δεν υπάρχει καμία ευαισθησία πόσο μάλλον πόνος. Όταν μπει και το χέρι νιώθουμε κάτι ... Τί μας λέει αυτό το φαινόμενο; Τι πιστεύετε ...; Το νερό της θάλασσας φταίει ...;

...χμ γελάτε ; Μην ξεχνάτε τον κ. Ξέρξη που πόνεσε και θύμωσε κάποτε με τη θάλασσα και διέταξε να μαστιγωθεί... Νόμιζε ότι εκείνη έφταιγε για τη συμφορά του και όχι η αλαζονεία του να παρακούσει τα σινιάλα της...

- Ναι αλλά δεν είμαστε κι ο Ξέρξης...

Αλήθεια; Πάμε να παρατηρήσουμε λίγο πιο κοντά... 

Κάποιες φορές νιώθουμε προσβεβλημένοι ή εκνευρισμένοι. Άλλες φορές κάποιος μπορεί να μας μιλά γενικά ή να αναφέρεται σε κάποιον άλλον και εμείς να το παίρνουμε προσωπικά. Ποιος φταίει για το θυμό μας ή την εχθρότητά μας;

Πού 'ακουμπά' ή θάλασσα των εξωτερικών καταστάσεων; Σε ποια πληγή μου;

Σε ποιο ελάττωμά μου; Τί θίγεται μέσα μου; Μόνο κάτι ψεύτικο θίγεται...; Τί δεν θέλω να παραδεχθώ; Τί χρειάζεται ακόμη 'δουλειά' μέσα μου...; 

- Όντως... γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Γιατί δεν βλέπω πρώτα την πληγή κ μετά τη θάλασσα; Γιατί προβάλω τις αδυναμίες μου;
Είχατε ποτέ βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να προτιμήσετε να συμφωνήσετε με κάποιον επειδή ήταν 'δικός σας άνθρωπος'; Επειδή υπήρχε συναισθηματική ανταλλαγή, μια ανοιχτή γραμμή αλληλο-υποστήριξης, παραβλέψατε τα ελαττώματά του και επιτεθήκατε να 'μαστιγώσετε τη θάλασσα'...  



Έτσι και με τον εαυτό μας. Ταυτιζόμαστε πιο εύκολα με κάτι που δεν είμαστε αληθινά, με κάτι εξωτερικό. Ο εγωισμός χαρίζει πιο γρήγορα την αίσθηση ενός δυναμικού 'αυτοσεβασμού' ενώ ... ο αληθινός αυτοσεβασμός πηγάζει από την πνευματική προσπάθεια για την αυτογνωσία. Η προσκόλληση χαρίζει πιο γρήγορα την αίσθηση της συνύπαρξης και του 'ανήκειν'... ενώ το να αποδέχεσαι πλήρως την ελευθερία του άλλου θέλει ένα δυνατό εσωτερικό λόγο ύπαρξης...
Θέλει μελέτη και επίγνωση του αληθινού εαυτού για να πάψεις να δωροδοκείσαι από τα ελαττώματα και τα λίγα που σου προσφέρουν... θέλει ειλικρινή εργασία και χρόνο στη βαθειά σιωπή με τον εαυτό για να πάψεις να βλέπεις σωτήρες ή εχθρούς και εμπόδια 'εκεί έξω'...
Στο βάθος της ύπαρξής μου , στη σιωπή, εγώ ο εαυτός, η ψυχή γνωρίζω την πηγή του αληθινού αυτοσεβασμού...: υπάρχω... πέρα από την ύλη και τις μεταβολές... πέρα από τους εξωτερικούς λόγους και τις συμβάσεις... πέρα από τους άλλους... είμαι... ένα ον διαφορετικό απ'την ύλη μέσα στην ύλη... βιώνω... αισθάνομαι... κατανοώ... θυμάμαι... είμαι ένα ζωντανό όν... μπορώ και κινώ την ύλη... αποφασίζω... συνεργάζομαι μαζί της... τη σέβομαι... Η ύλη γύρω μου... το σώμα μου, δεν μπορεί να σκεφτεί 'είμαι ή υπάρχω'...
Είμαι ο παρατηρητής... το βλέμμα πίσω από τα εξωτερικά δρώμενα... αλλάζω κουστούμια... αλλάζω ρόλους... αλλάζω καταστάσεις.... αλλά παραμένω το σταθερό βλέμμα πίσω από όλες τις αλλαγές... νεογέννητο μωρό... παιδί... έφηβος... νέος... γέρος.... ατέρμονος κύκλος αλλαγών και εγώ ένα σταθερό, άφθαρτο ον φωτός... ον γαλήνης... επιλέγω τώρα τον τρόπο που θέλω να νιώθω... επιλέγω τις σκέψεις... επιλέγω να διατηρώ την επίγνωση ότι είμαι ψυχή και τα αισθήματα και σκέψεις που αυτή αναδύει μέσα μου...

Εξάσκηση
1. Εντοπίστε τρία καθημερινά πράγματα/καταστάσεις/πρόσωπα 'εκεί έξω' που σας προκαλούν προσκόλληση-θαυμασμό, εκνευρισμό, θυμό ή πόνο μέσα σας. (προσκόλληση-θαυμασμός είναι το χάσιμο του εαυτού σε κάποιον ή κάτι άλλο, δηλαδή όταν γίνεται ο λόγος της ύπαρξής μας)
2. Τι προσπαθείτε να 'καλύψετε' μέσα σας; Τί προσπαθείτε να αποκομίσετε στηριζόμενοι σε αυτά τα τρία εξωτερικά πράγματα; (πχ. γαλήνη, ευτυχία, δύναμη, αγάπη κλπ.)
3. Μπορείτε να ζήσετε χωρίς όλο αυτό το εξωτερικό σκηνικό ; Αν ναι , ποια τρία πράγματα αποφασίζετε τώρα να τηρήσετε/κάνετε για να βγείτε από αυτό;