Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

Αναλαφρότητα

"Συνειδητοποίησε τα προβλήματά σου ως ένα παιγνίδι και έτσι προχώρα με αναλαφρότητα"
ένας καλός σου φίλος
Παρατήρηση
Οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν τα προβλήματα κάτι που πρέπει να ξεφορτωθούν άμεσα... Συνήθως αποφεύγουμε την 'προβληματική' κατάσταση ή τους ανθρώπους που εμπλέκονται σε αυτή και ευχόμαστε δυνατά μέσα μας και καμιά φορά 'από έξω μας' : "μακάρι να μην υπήρχε όλο αυτό!". Μόλις η κατάσταση υποχωρεί νιώθουμε εξαντλημένοι και βαρείς.

Λύση
Αν κοιτάξω το 'πρόβλημα' ως ένα παιγνίδι θα μπορέσω να μεταφέρω την εστίασή μου εκεί που ανήκει... μέσα μου: "ποιος είναι ο δικός μου ρόλος; πόσο ποιοτικά παίζω;". Η επιστροφή της εστίασης στη φυσική της θέση προκαλεί μια θετική εσωτερική ροή επειδή κάθε τι φυσικό χαρίζει ευτυχία. Η εστίασή μας στο παιγνίδι σαν να ήταν πρόβλημα προκαλεί αρνητική εσωτερική ροή επειδή μια τέτοια οπτική είναι αφύσικη, μη αληθινή.

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

Ο θρόνος του αυτοσεβασμού και η ευτυχία...


Αυτοσεβασμός σημαίνει αποφασίζω να σταματήσω ό,τι μου φέρνει θλίψη. Όταν αποφασίζω να καθίσω στο θρόνο του αυτοσεβασμού μου, τότε κάθε αδυναμία μου, επειδή οφείλεται σε αυταπάτες, διαλύεται αυτόματα...

Η θλίψη μολύνει την αντιληπτική μας ικανότητα γιατί την ακολουθούν η κριτική, η κακεντρέχεια, το παράπονο και η απαισιοδοξία. Η καρδιά στεγνώνει...  Είναι μία από τις αρνητικές συνήθειες που μαθαίνουμε στο πέρασμα του χρόνου για να έλκουμε την προσοχή των άλλων και να δικαιολογούμε την εσωτερική μας αδράνεια για αλλαγές που θα μας κάνουν αληθινότερους. Εν αγνοία μας βέβαια διότι πρόκειται για την πιο καλά κρυμμένη 'συνωμοσία' στον κόσμο...: Την ευτυχία και τη θλίψη μας την δημιουργούμε εμείς. Είναι δύο από τις επιλογές μας και δημιουργίες μας. Ξεκινούν και οι δύο με μία σκέψη...
- "Και πώς να έχω αυτοσεβασμό; Πώς να έχω ευτυχία με τόσα που συμβαίνουν; Ποιος είναι ο θρόνος του αυτοσεβασμού;" "  ρωτά καταιγιστικά όπως πάντα ο νους

- "...πώ πώ γλυκέ νου , πολλές ερωτήσεις έχεις μαζεμένες... να τις πάρουμε με τη σειρά για να μπορείς να έχεις το βίωμα της απάντησής τους;", απαντά υπομονετικά η διάνοια.

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

Η ομορφιά και η χαρά


Δύο από τις πιο ελκυστικές εμπειρίες για μια ψυχή! Σε όλες τις ψυχές η ομορφιά και η χαρά θρέφουν, ζεσταίνουν και αναπτερώνουν τη ύπαρξη: έπειτα οι σκέψεις, τα συναισθήματα και οι συνήθειες ρυθμίζονται αυτόματα.
Προσέξτε τα ζωάκια όταν είναι σε μικρή ηλικία ή τα μωρά των ανθρώπων και θα έχετε εύκολα την εμπειρία ότι η ψυχή στην αρχή της είναι όμορφη και χαρούμενη. Αρνητικές σκέψεις, αρνητικά συναισθήματα, συνήθειες δεν έχουν ακόμη αναδυθεί και γεμίσει με σκουπίδια την ύπαρξη - η ψυχή στην αγνότητά της είναι όμορφη και χαρούμενη.
Και δεν είναι ότι τα μικρά παιδιά είναι 'ανόητα' ή σε 'κωματώδη' κατάσταση - δεν βιώνουν κενό ύπαρξης αλλά αγνή ύπαρξη εν δράση. Βιώνουν ομορφιά και χαρά.

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012

Ειλικρίνεια


Ένας ειλικρινής άνθρωπος χαίρεται όταν αναγνωρίζει τους περιορισμούς του, γιατί κατανοεί ότι ο δρόμος για να γίνουμε απεριόριστοι περνά και από την επίγνωση των περιορισμών μας.

"Γιατί, δεν είμαι ελεύθερος ήδη;"... αναρωτιέται κάπως ειρωνικά ο νους.

"Νομίζω πως όχι..." του απαντά η διάνοια κάπως κοφτά αυτή τη φορά αλλά πάντα με αγάπη δηλαδή καλή διάθεση να συνεχίσει το διάλογο.

"Μα δεν νοιώθω περιορισμένος... κάνω ό,τι θέλω και σκέφτομαι ό,τι θέλω. Λέω ό,τι θέλω και είμαι ο εαυτός μου..."... απαντά και πάλι ο νους θέλοντας να πείσει τη διάνοια για την ελευθερία του...

"Πώς νοιώθεις νου τώρα που σκέφτεσαι έτσι... νοιώθεις γαλήνη και εσωτερική πληρότητα ή προσπαθείς να με πείσεις...;"...παρατηρεί στοργικά η διάνοια.

"Τί ρόλο παίζει πώς νοιώθω; Σου λέω την αλήθεια !" επιμένει λίγο παραπάνω κοκκινισμένος ο νους...