Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012

Ειλικρίνεια


Ένας ειλικρινής άνθρωπος χαίρεται όταν αναγνωρίζει τους περιορισμούς του, γιατί κατανοεί ότι ο δρόμος για να γίνουμε απεριόριστοι περνά και από την επίγνωση των περιορισμών μας.

"Γιατί, δεν είμαι ελεύθερος ήδη;"... αναρωτιέται κάπως ειρωνικά ο νους.

"Νομίζω πως όχι..." του απαντά η διάνοια κάπως κοφτά αυτή τη φορά αλλά πάντα με αγάπη δηλαδή καλή διάθεση να συνεχίσει το διάλογο.

"Μα δεν νοιώθω περιορισμένος... κάνω ό,τι θέλω και σκέφτομαι ό,τι θέλω. Λέω ό,τι θέλω και είμαι ο εαυτός μου..."... απαντά και πάλι ο νους θέλοντας να πείσει τη διάνοια για την ελευθερία του...

"Πώς νοιώθεις νου τώρα που σκέφτεσαι έτσι... νοιώθεις γαλήνη και εσωτερική πληρότητα ή προσπαθείς να με πείσεις...;"...παρατηρεί στοργικά η διάνοια.

"Τί ρόλο παίζει πώς νοιώθω; Σου λέω την αλήθεια !" επιμένει λίγο παραπάνω κοκκινισμένος ο νους...



"Από ότι διακρίνω φίλε μου έχεις κοκκινίσει επειδή έχεις μπλοκάρει τη γαλήνη σου... μήπως τελικά σε περιορίζει κάτι... μήπως δεν είσαι και τόσο ελεύθερος όσο νόμιζες;"... λέει η διάνοια προσπαθώντας  να διατηρήσει την επαφή και με το νου αλλά και την αλήθεια.

"είσαι λιγότερο έξυπνος από ότι νομίζεις ή μάλλον είσαι έξυπνος αλλά όχι τόσο σοφός γλυκέ μου φίλε... προς τα παρόν βέβαια...  θέλεις να σε βοηθήσω; Άλλωστε η επιτυχία στη ζωή έρχεται μέσα από τη συνεργασία.... κανένας δεν είναι μόνος του όσο και να το θέλει..."... λέει επιμένοντας στη σύνδεση η διάνοια.

"ωραία τότε ... τα αφήνω όλα πάνω σου....! συνεργασία δεν θέλεις".. φαίνεται να απαντά κάπως στριμωγμένος πλέον ο νους

"συνεχίζεις τις έξυπνες εγωκεντρικές σου σκέψεις και κρύβεσαι πίσω από τις λέξεις όπως η συνεργασία. Είπαμε συνεργασία όχι αγγαρεία για τον έναν και συνεργασία για τον άλλον... Αν υπάρχει αλήθεια στη συνεργασία αυτό θα φανεί στην καρδιά όλων των πλευρών..."

"...και ποια είναι η αλήθεια ; όλο γι'αυτή μιλάς; μόνο εσύ την ξέρεις;"... βρίσκει και πάλι μια έξυπνη διαφυγή ο νους

"η φύση σου..."

"ποια είναι η φύση μου...;"

"τί θέλεις, τί αναζητάς κατά βάθος;"

"δεν θέλω να κοκκινίζω... δεν θέλω να γκρινιάζω.... δεν θέλω να θίγομαι.....
.... θέλω να ηρεμήσω... "


"...αυτή είναι η αλήθεια. αυτή είναι η φύση σου...!! Είδες ?  γιάτρεψε τους περιορισμούς σου και θα την δεις... είναι η γαλήνη... σε τί όμορφη γαλήνη μπορείς να φτάσεις που ούτε θα το πίστευες... άκουσε τη γαλήνη της ύπαρξής σου... κάτσε για λίγο στη σιωπή... απαγκιστρώσου από τις παραστάσεις και τους ήχους... μάθε να ακούς αυτό που έχεις αληθινά ανάγκη.... αυτό που είσαι..."

"πώς νοιώθεις τώρα....;"

"να σου πώ την αλήθεια ήδη ηρέμησα.... είμαι ποιο χαρούμενος... τώρα γνωρίζω ότι δεν είμαι και τόσο ελεύθερος... τώρα ξεκινά το ταξίδι !!! πάμε !!!"