Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2012

Συγχώρεση... αγάπη... Από πού να ξεκινήσω...;


Μόνον όταν αγαπήσεις τον εαυτό σου θα μπορέσεις να τον συγχωρήσεις

Σημείο για στοχασμό
Η αγάπη μας δίνει την δύναμη να συγχωρήσουμε. Έτσι όπως είναι εύκολο να συγχωρήσουμε κάποιον που αληθινά αγαπάμε, όταν αγαπάμε αληθινά τον εαυτό μας, μπορούμε εύκολα να τον συγχωρήσουμε. Μόνο τότε ξαναγινόμαστε μαθητές στη ζωή, μόνο τότε το αίσθημα εσωτερικής προόδου επιστρέφει και δεν μένουμε 'κολλημένοι' σε λάθη του παρελθόντος.

Εφαρμογή
Όταν εντοπίσω ένα λάθος μου, ας υπενθυμίσω στον εαυτό ότι για να προχωρήσω στη ζωή,
χρειάζεται να μάθω να με συγχωρώ. Συγχωρώ σημαίνει "μαθαίνω από τα λάθη μου, ώστε να μην τα επαναλάβω".



Εξάσκηση στη σιωπή. Γιατί είναι απαραίτητη;
Αν κάτι το αφήσουμε μόνο στο νου μας, μόνο το στοχαστούμε, δεν θα γίνει 'κτήμα' μας εσωτερικό. Μία συζήτηση με κάποιον το πολύ πολύ να μας φέρει μέχρι το κατώφλι της διαλεκτικής, της ανάλυσης και της φιλοσοφίας... κάτι τέτοιο όμως δεν αλλάζει τον χαρακτήρα των ανθρώπων... Και αν αυτό δεν γίνει, δεν αλλάζει και η συλλογική κατάσταση του κόσμου...
Υπάρχει κάτι πέρα από αυτό...;
Η πρακτική εξάσκηση στο βίωμα του "τι ον είμαι" στην εσωτερική μου σιωπή. Κάτι τέτοιο προϋποθέτει σιωπή στην πράξη αρκετές φορές μέσα στη μέρα για μικρά διαστήματα.

Τί σημαίνει "να αγαπήσω τον εαυτό μου;"
Βάζω στην άκρη ένα λεπτό από το χρόνο μου... Σε αυτό το λεπτό επιλέγω να αποσύρω για λίγο όλα τα άλλα συναισθήματα και σκέψεις που έχουν προκληθεί από τις εξωτερικές καταστάσεις ακόμα και αν είναι από τη δική μου πλευρά...:
Στη σιωπή παρατείνω την αίσθηση της αγάπης που κατοικεί μέσα μου... συγκεντρώνομαι στη σκέψη της αγάπης και προχωρώ πιο πέρα από τη σκέψη και την περιγραφή, στο βίωμα της αγάπης. Ανακαλώ αυτό το ανεξίτηλο αίσθημα της αγάπης... αισθάνομαι την αγάπη να μαλακώνει την ύπαρξή μου... σαν φως που το ανάβω και στην αρχή είναι λίγο χαμηλό, δίνω χρόνο και παρατείνω την αίσθηση αυτή... το φως σιγά σιγά δυναμώνει... αισθάνομαι να με γεμίζει... και επιστρέφω στη δράση μου...