Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2012

Ο νους και ο αυτοσεβασμός


Για λίγα δευτερόλεπτα στρέφω την προσοχή προς τα μέσα μου... Παρατηρώ τη ροή των σκέψεών μου... Ρωτάω τον εαυτό 'Τί είναι ο νους;'... 'Είναι διαφορετικός από τον εγκέφαλο;'.... Ακόμη κι αν ο εγκέφαλος αδρανοποιηθεί τελείως ή αχρηστευθεί σε πολύ μεγάλο ποσοστό του, έχει παρατηρηθεί σε ασθενείς ότι η λογική σκέψη συνεχίζει να συμβαίνει... Τί είναι λοιπόν ο νους μου...; Υπάρχει ως ξεχωριστή οντότητα ή αποτελεί λειτουργία της ύπαρξής μου;
Οραματίζομαι ένα ποτάμι... Το νερό του κυλά αδιάκοπα... Ρωτώ μέσα μου: είναι το ποτάμι η κοίτη του;... Ή ένα ρεύμα νερού που κυλά...; Μήπως τελικά είναι ο νους το σύνολο των σκέψεων και των συναισθημάτων μου... ένα ρεύμα εικόνων, συναισθημάτων, αναμνήσεων, λέξεων, ήχων, γεύσεων... ένα ρεύμα ενέργειας; Παρατηρώ καλύτερα το ποτάμι...
Εστιάζομαι στον ήχο του, στους κυματισμούς του... Πώς αλληλεπιδρά με την κοίτη του...; Παρατηρώ τα σημεία που συναντά εμπόδια ή στενεύει.... Αφρίζει, ανασηκώνεται, δημιουργεί δίνες αλλά μετά από όλα αυτά επιβραδύνει γιατί έχει χάσει ενέργεια ροής... 
Τί συμβαίνει όταν η κοίτη είναι ομαλή και διευρυμένη....; Το ποτάμι κυλά γαλήνια χωρίς πολλούς κυματισμούς αλλά με δύναμη... Βίωσε τη δύναμή του...  
 

Ο νους είμαι εγώ η ψυχή ή το πνεύμα όταν δημιουργώ σκέψεις... Οι σκέψεις είναι οι 'κυματισμοί' της ύπαρξής μου και οι κυματισμοί καταναλώνουν ενέργεια... Καθημερινά παράγουμε κατά μέσο όρο 30000-40000 σκέψεις... Πόση ενέργεια καταναλώνεται για την παραγωγή τόσων πολλών κυματισμών που εξαπλώνονται γύρω μας; Τί συμβαίνει με όλη αυτή την ενέργεια;