Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2012

Ο νους και ο αυτοσεβασμός


Για λίγα δευτερόλεπτα στρέφω την προσοχή προς τα μέσα μου... Παρατηρώ τη ροή των σκέψεών μου... Ρωτάω τον εαυτό 'Τί είναι ο νους;'... 'Είναι διαφορετικός από τον εγκέφαλο;'.... Ακόμη κι αν ο εγκέφαλος αδρανοποιηθεί τελείως ή αχρηστευθεί σε πολύ μεγάλο ποσοστό του, έχει παρατηρηθεί σε ασθενείς ότι η λογική σκέψη συνεχίζει να συμβαίνει... Τί είναι λοιπόν ο νους μου...; Υπάρχει ως ξεχωριστή οντότητα ή αποτελεί λειτουργία της ύπαρξής μου;
Οραματίζομαι ένα ποτάμι... Το νερό του κυλά αδιάκοπα... Ρωτώ μέσα μου: είναι το ποτάμι η κοίτη του;... Ή ένα ρεύμα νερού που κυλά...; Μήπως τελικά είναι ο νους το σύνολο των σκέψεων και των συναισθημάτων μου... ένα ρεύμα εικόνων, συναισθημάτων, αναμνήσεων, λέξεων, ήχων, γεύσεων... ένα ρεύμα ενέργειας; Παρατηρώ καλύτερα το ποτάμι...
Εστιάζομαι στον ήχο του, στους κυματισμούς του... Πώς αλληλεπιδρά με την κοίτη του...; Παρατηρώ τα σημεία που συναντά εμπόδια ή στενεύει.... Αφρίζει, ανασηκώνεται, δημιουργεί δίνες αλλά μετά από όλα αυτά επιβραδύνει γιατί έχει χάσει ενέργεια ροής... 
Τί συμβαίνει όταν η κοίτη είναι ομαλή και διευρυμένη....; Το ποτάμι κυλά γαλήνια χωρίς πολλούς κυματισμούς αλλά με δύναμη... Βίωσε τη δύναμή του...  
 

Ο νους είμαι εγώ η ψυχή ή το πνεύμα όταν δημιουργώ σκέψεις... Οι σκέψεις είναι οι 'κυματισμοί' της ύπαρξής μου και οι κυματισμοί καταναλώνουν ενέργεια... Καθημερινά παράγουμε κατά μέσο όρο 30000-40000 σκέψεις... Πόση ενέργεια καταναλώνεται για την παραγωγή τόσων πολλών κυματισμών που εξαπλώνονται γύρω μας; Τί συμβαίνει με όλη αυτή την ενέργεια;

Έχω μπερδευτεί λίγο... Τελικά ποιος είμαι; Ο νους ή η ψυχή;
Σκεφτόμαστε ακόμη και στον ύπνο μας. Η λειτουργία της σκέψης είναι τόσο άρρηκτα συνδεδεμένη με την ύπαρξή μας που τη νιώθουμε αχώριστη από μας... Όμως δεν είναι η ύπαρξή μας, είναι μια λειτουργία μας, όπως για παράδειγμα η αναπνοή για το σώμα μας: η αναπνοή είναι μια ένδειξη ζωής δεν είναι η ίδια η ζωή...

Μπορώ να υπάρχω χωρίς να σκέφτομαι;
Όταν κοιμηθούμε πολύ βαθειά, οι σκέψεις μας είναι τόσο λίγες και ανεπαίσθητες που δεν θυμόμαστε το χρόνο που πέρασε... Σαν να μην υπήρχαμε για το διάστημα του βαθύ ύπνου και έτσι ξυπνάμε πολύ ξεκούραστοι... Αν δούμε όμως πολλά όνειρα, έχουμε πολλές σκέψεις και έτσι την επίγνωση της χρονικής διάρκειας του ύπνου. Γι' αυτό και νιώθουμε 'βάρος' όταν ξυπνήσουμε... Σημαίνει ότι ξοδέψαμε ενέργεια...
Άρα συνεχίζουμε να υπάρχουμε και χωρίς τη σκέψη, απλά νιώθουμε πιο ανάλαφροι όταν δεν σκεφτόμαστε πάρα πολύ λόγω της οικονομίας ενέργειας.   

Ωραία για τον νου, αλλά για την καρδιά; Τί είναι η καρδιά; Μόνο ο νους υπάρχει...;
Αν μελετήσουμε τη ροή του νου μας καλά θα παρατηρήσουμε ότι πέρα από τη σκέψη, φανταζόμαστε, θυμόμαστε, ονειρευόμαστε, συσχετίζουμε, επιθυμούμε αλλά και ένα βήμα βαθύτερα από όλα αυτά... αισθανόμαστε... Αν ανακαλέσεις ένα γεγονός το οποίο σε στενοχώρησε 10 χρόνια πριν, θα βιώσεις την ίδια δυστυχία ξανά και ίσως και βαθύτερη. Αν σκεφτείς κάτι που σε έκανε χαρούμενο, θα αναβιώνεις την ίδια ευτυχία κάθε φορά που θα το φέρνεις στη σκέψη σου.

Εντάξει οι σκέψεις που συμβαίνουν στο νου μου, αλλά όλα τα αποτελέσματα τα νιώθω εγώ στην περιοχή της καρδιάς μου ή στο στομάχι μου.
Πώς είναι λοιπόν τα συναισθήματα και οι αισθήσεις στο νου μου;

Αυτή είναι μια ερώτηση 'κλειδί' για την ελευθέρωση της ψυχής από μία από τις μεγαλύτερες ψευδαισθήσεις του κόσμου..: Να νομίζουμε δηλαδή ότι είμαστε μια ψυχοσωματική οντότητα και ότι η ψυχή κατοικεί παντού στο σώμα και ότι σώμα και ψυχή είναι 'ένα'...
Το φαινόμενο που κρύβεται πίσω από αυτό το μυστήριο ονομάζεται yoga ή αλλιώς σύνδεση. Χάρη σ'αυτό το κυριολεκτικά θαύμα μπορούμε ως αμιγώς πνευματική οντότητα να συνδεόμαστε και να αισθανόμαστε μέσα από το σώμα στο οποίο κατοικούμε.
Εμείς και το σώμα μας δεν είμαστε 'ένα' αλλά είμαστε συνδεδεμένοι.
Μαζί με το φαινόμενο της σύνδεσης έρχεται και το φαινόμενο της προβολής: σκέφτομαι κάτι και ανάλογα με την ποιότητα της σκέψης μου (θετική ή αρνητική) βιώνω κάτι θετικό ή αρνητικό και αυτό προβάλλεται στο σώμα μου. Ό,τι αισθάνομαι είναι στο νου μου αλλά προβάλλεται στο σώμα μου, το νιώθω εκεί αλλά έχω την ψευδαίσθηση ότι παράγεται εκεί...     

Και τί σχέση έχει ο αυτοσεβασμός με τον νου και την ψευδαίσθηση που είπες παραπάνω;
Ο αληθινός αυτοσεβασμός είναι η φυσιολογική εσωτερική κατάσταση όταν βιώνουμε συνειδητά την αληθινή μας ύπαρξη και τις αρχικές μας ιδιότητες: γαλήνη, αγάπη, ευτυχία, αγνότητα, επίγνωση.
Αυτοσεβασμός σημαίνει σεβασμός του εαυτού και για να σεβαστείς κάποιον θα πρέπει να τον γνωρίσεις.

Ναι αλλά εγώ βιώνω πολλές φορές αυτοσεβασμό στη ζωή μου χωρίς να με έχει απασχολήσει τί ον είμαι.
Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούν να διεγείρουν τον αυτοσεβασμό σου όπως τα ναρκωτικά και οι εξαρτήσεις διεγείρουν την ευφορία και την ευτυχία μέσα σου. Για παράδειγμα υλικά αποκτήματα, κοπλιμέντα από τους γύρω σου, κοινωνική αναγνώριση, επαγγελματική καταξίωση, εξωτερική ομορφιά, δημιουργικότητα, ταλέντα κλπ. Όλες αυτές είναι εξωτερικές διεγέρσεις και έχουν να κάνουν με την υλική-σωματική σου ταυτότητα. Γιαυτό το λόγο δεν δημιουργούν αληθινό αυτοσεβασμό αλλά ψεύτικο.
Βασίζονται σε μια λανθασμένη εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου και ό,τιδηποτε είναι λανθασμένο δεν διαρκεί για πολύ...

Πώς μπορώ να καταλάβω ότι έχω ψεύτικο αυτοσεβασμό;Τον ψεύτικο αυτοσεβασμό πάντα ακολουθεί ο χαμηλός αυτοσεβασμός ή η αλαζονεία και φιλαυτία...

Πώς μπορώ να επιστρέψω στον αληθινό μου αυτοσεβασμό;
Το ταξίδι της επιστροφής στον αληθινό σου αυτοσεβασμό είναι το ταξίδι επιστροφής προς τον αληθινό σου εαυτό... Ονομάζεται διαλογισμός... Ξεκινά όταν αρχίσω να μεταφέρω συνειδητά το επίκεντρο της προσοχής μου από την υλική/σωματική ταυτότητα προς την πνευματική... Η στροφή της συνειδητότητάς από την υλική στην πνευματική μου ύπαρξη αρχίζει να αφυπνίζει τις εσωτερικές μου άφθαρτες ποιότητες... Σε ό,τι δίνω προσοχή αυτό αφυπνίζω και έτσι ξεδιπλώνω τις ποιότητές του... Συχνά μέσα στη μέρα εξασκούμαι σε αυτή  τη στροφή της προσοχής από το σώμα μου σε εμένα την ψυχή...

Θα με βοηθήσει πολύ στη συγκέντρωση αν επικεντρώνομαι στο μετώπό μου και οραματίζομαι την μορφή μου ως ένα φως που κατοικεί πίσω από τα φυσικά μου μάτια... 
Καιρό τώρα όλοι μας είχαμε στραμμένη την προσοχή μας στο υλικό μας κομμάτι και περιμέναμε την ικανοποίηση και ευτυχία μας από εκεί. Με την συστηματική επανάληψη ο νους μας θα αρχίσει να επιστρέφει όλο και πιο εύκολα στο αληθινό καθεστώς ύπαρξης, στη συνειδητότητα ψυχής.