Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

Συγχώρεση: 1000 καλοί χωράνε...

Γιατί να συγχωρέσω;
Στην εσωτερική μου πτήση στη γαλήνη του εαυτού... βιώνω τον ιερό χώρο του εαυτού... στο εσωτερικό μου βασίλειο, στα υπόγεια του νου κρατώ φυλακισμένα για καιρό, αισθήματα καλοσύνης και αποδοχής που δεν θέλω να παραδεχτώ... γυαλίζουν τα ματάκια τους και θέλουν να ελευθερωθούν... περιμένουν... περιμένω και γω γιατί δεν έχω το κλειδί... όσο με κοιτούν τόσο ο πόνος μου μεγαλώνει επειδή δεν μπορώ να κάνω κάτι... βλέπω ότι έχω περιθώρια καλοσύνης... μπορώ να αντιληφθώ τον ανώτερό μου εαυτό αλλά δεν μπορώ να τον βιώσω... δεν μπορώ να βιώσω ανώτερα αισθήματα που ξέρω ότι διαθέτω...
Στην εσωτερική μου σιωπή ρωτώ τον εαυτό μου... Ποιος έχει κατά βάθος την ανάγκη της συγχώρεσης; Ποιος θα ωφεληθεί τελικά;    

Πώς να συγχωρέσω;
Όταν υπάρχει ζήτημα χώρου η αίσθηση της ασφυξίας δύο είναι οι πιθανές λύσεις:
Α. Να μεγαλώσεις το χώρο ή
Β. Να μικρύνεις το περιεχόμενο

Είναι θέμα καθημερινής άσκησης: Ο Μυς της Συγχώρεσης...
...όποια κίνηση και να επιλέξεις θα χρειαστείς δύναμη. Σε θέματα νου και καρδιάς θα χρειαστείς δύναμη ψυχής ή αλλιώς πνευματική δύναμη. Και η δύναμη συσσωρεύεται πάντα 'εν καιρώ ειρήνης'...
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε όλες εκείνες τις μικρές καθημερινές δυσκολίες ως ευκαιρίες εξάσκησης. Αν θέλω να συγχωρέσω κάτι πολύ τραγικό θα πρέπει να έχω "περάσει" ήδη στα απλά και καθημερινά "διαγωνίσματα"...


Α. Μεγαλώνοντας το χώρο: Διευρύνοντας τη συνειδητότητα
Η πρώτη εσωτερική κίνηση είναι να μεγαλώσεις τον εσωτερικό σου χώρο βιώνοντας ανώτερα αισθήματα και έτσι να μπορέσεις να (συν-)χωρέσεις μέσα σου κάποιον ή κάτι που σε πλήγωσε. (Όταν είσαι στις "καλές σου" συγχωρείς πιο εύκολα...έτσι δεν είναι;). Κανένα πρόβλημα δεν λύθηκε με τα ίδια 'μυαλά' που το δημιούργησαν... χρειάζεται να αναβαθμίσω τη συνειδητότητά μου. 

Δεν υπάρχει μαγική συνταγή ούτε μαγικές λέξεις και σκέψεις για τη διεύρυνση της συνειδητότητας. Αποτελεί ένα κορυφαίο εσωτερικό γεγονός. Συχνά το ονομάζουμε στιγμή 'εύρηκα', 'φώτιση', συνειδητοποίηση ή 'aha moment'. Το έδαφός της είναι μια ειλικρινή καρδιά. Μια ταπεινή καρδιά που θέλει την αλήθεια και την εσωτερική ανάπτυξη για το όφελος όλων των πλευρών και όχι για το προσωπικό κέρδος και 'βόλεμα'. Αυτό είναι όμως μόνο το +33% για τη διεύρυνση της συνειδητότητας. Αποτελεί το έδαφός της. Το υπόλοιπο +33% είναι ο σπόρος και το τελικό +33% το Φως...

+33% Ο σπόρος ποιός είναι;
Συχνά γίνεται λόγος και αρκετό πνευματικό εμπόριο 'υψηλού' επιπέδου για τον ανώτερο εαυτό. "Μίλα του... Επικοινώνησε μαζί του... Συνδέσου μαζί του... Ρώτα τον... Άφησέ τον να σε καθοδηγήσει κλπ"
Η πικρή αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει άλλος εαυτός μέσα σου πέρα από εσένα τον ίδιο. Δεν είναι άλλος ένας εαυτός... μόνο εσύ υπάρχεις...
 Αυτό που συμβολικά εννοούν είναι ότι έχεις μέσα σου γραμμένη μια απεριόριστη δυνατότητα: Το βίωμα ότι είσαι μια αιώνια γαλήνια και μακάρια πνευματική οντότητα που κατοικεί σε ένα υλικό σώμα. Οι δυνατότητες όμως και τα βιώματα δεν ξυπνάνε από μόνα τους... Η δημιουργία δεν μπορεί να δημιουργήσει το δημιουργό...
Η εσωτερική σου ικανότητα δεν είναι μια ζωντανή-αυτόβουλη οντότητα. Δεν μπορεί να δράσει εκτός κι αν κάποιος σε ξυπνήσει. Αυτός που θα ξυπνήσει τον ανώτερό σου εαυτό θα πρέπει να του μοιάζει... θα πρέπει να είναι κάποιος που μοιάζει στην τέλειά σου έκδοση και έτσι να πιστεύει σ' αυτήν γιατί τη βιώνει ο ίδιος...

+33% Και το Φώς ποιο είναι;
Στο ανθρώπινο συλλογικό ασυνείδητο έχει αποδοθεί η πράξη της συγχώρεσης σε αυτό το ον. Το ον αυτό έχει την πρωτοβουλία της συγχώρεσης - σε πολλές θρησκείες φέρει αυτό το χαρακτηριστικό: το Ον που μπορεί να συγχωρέσει. Αυτό είναι το υπέρτατο Ον ή υπέρτατη ψυχή που παραμένει αιώνια ταυτισμένη με τον ανώτερό της 'εαυτό'... στην πραγματικότητα δεν είναι κάτι λιγότερο από τον ανώτερό της εαυτό... αιώνια...
Η αίσθηση της συγχώρεσης δεν είναι άλλη από την αίσθηση της ελευθέρωσης από τα προσωπικά σου λάθη... Ουσιαστικά η υπέρτατη ψυχή δεν μπορεί να συγχωρέσει αφού δεν μπορεί να τιμωρήσει. Απλά σε ελευθερώνει με το να σου ξυπνήσει τον αληθινό πυρήνα της ύπαρξής σου... Σε συστήνει στον αληθινό σου εαυτό και ξέρει ότι θα σε δει να λάμπεις ξανά... Έπειτα μπορείς να βλέπεις αυτή τη λάμψη και στους άλλους... Αυτό είναι η 'συγχώρεση'... 
Χρειαζόμαστε το φως της όπως χρειάζεται το παιδί τον γονέα του, ο μαθητής τον εμπνευστή του δάσκαλο και ο σπόρος το φως του ήλιου. Είτε αποδεχόμαστε αυτή την Πηγή είτε όχι, εκείνη συνεχίζει να εκπέμπει το φως της και να πυροδοτεί τις συνειδητοποιήσεις μας όπου κι αν βρισκόμαστε στον πλανήτη, όπου κι αν πιστεύουμε... Το φως της είναι αληθινά δημοκρατικό...

Β. Μικραίνοντας το περιεχόμενο: μαθαίνοντας
Η δεύτερη εσωτερική κίνηση είναι να μικρύνεις αυτό που σε πλήγωσε και να το κάνεις ένα γεγονός μικρό. Αυτό συμβαίνει όταν ανακαλύψεις και εστιάσεις στην ουσία κάποιου γεγονότος και 'πετάξεις' όλο το αποπροσανατολιστικό περίβλημα.
Θα γίνει τότε ένας αγγελιοφόρος που φέρει ένα μήνυμα στο εσωτερικό σου βασίλειο και χρειάζεται να είσαι βασιλικός και υπομονετικός για να δεις ποια αρετή και δύναμη σου λείπει για το επόμενο βήμα της εξέλιξής σου... Να περιβάλεις δηλαδή το γεγονός με την επίγνωση ότι είναι μια ευκαιρία για βαθύτερη κατανόηση του εαυτού σου. 
Αυτό όμως δεν είναι ακόμη μια έξυπνη σκέψη ή μια ακόμη θεωρία... Χρειάζεται να γίνει μια διαλογιστική εμπειρία δηλαδή μια υπερβατική εμπειρία μέσα σου...
Υπάρχει ένα παλιό ελληνικό γνωμικό: "...ρωτώντας πάς στην εκκλησιά...". Είναι λοιπόν χρήσιμο να διαλογιστούμε βαθειά τα παρακάτω ερωτήματα:
  • Ποιος δεν 'χωράει' με τους άλλους και έτσι δεν μπορεί να συγχωρέσει; Ο αληθινός εαυτός ή ο εγωισμός μου;
  • Ποιος είμαι για να συγχωρέσω; Είμαι αλάνθαστος; Αν ναι τότε θα μπορούσα να συγχωρώ 100%... Ας βιώσω καλά με τα λάθη μου... Δεν υπέγραψα πουθενά ως "Mr Τέλειος"... Ας ανεχτώ τον εαυτό μου ακόμη και όταν δεν μπορεί να συγχωρέσει... όλα θα πάνε καλά...
  • Τί με ενόχλησε στο λάθος κάποιου; Σε ποιο κενό μου έριξε φως; Τί έχω "ακάλυπτο" μέσα μου; Τί έχω εγώ να μάθω...; Μήπως και 'γω κάνω παρόμοια λάθη; Πώς μπορώ να μικρύνω το μέσα μου κενό και εγωισμό για να δώσω χώρο...; Ας ευχαριστήσω το γεγονός ή το άτομο που εμφανίστηκε για να μου μάθει κάτι...εθελοντικά... (δωρεάν σεμινάριο δηλαδή...)
  • Στη σιωπή ας βιώσω το φως του τέλειου εαυτού... Είμαι ένα ον φωτός με άπειρες εσωτερικές δυνατότητες... Μέσα μου είναι όλη η γαλήνη και ευτυχία που χρειάζομαι... Κανείς δεν μπορεί να μου τα στερήσει... Το χειρότερο που μπορεί να μου συμβεί είναι να ξεχάσω την εσωτερική πρόσβαση προς αυτά...
  • Ας πάω στο βάθος της εμπειρίας της συγχώρεσης... Υπάρχει στ' αλήθεια αυτό που λέμε συγχώρεση ή είναι τελικά κάτι άλλο...;