Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2013

ξύπνημα δύναμης... (μέρος α')


Πώς ξυπνάω μια εσωτερική δύναμη;
Όμορφο ερώτημα και μια καλή ευκαιρία να το πάρω μαζί μου μέσα στη σιωπή... Χρειάζεσαι πάντα ένα προσάναμμα για να φωτιστείς... Κάπου να εστιάσεις για να κάψεις τα ερωτήματα και να τα κάνεις συνειδητοποιήσεις ή καινούργιες βαθύτερες ερωτήσεις...: Αδειάζω από άλλες σκέψεις και στρέφομαι προς την εσωτερική μου σιωπή με δύο τρεις λέξεις στο "χέρι" του νου για σκέψεις...:
Δύναμη...
Ικανότητα... Εσωτερική δύναμη... Τί είναι;... Πώς νιώθεται μια δύναμη της ψυχής... Είναι μία ή πολλές;... Μια επόμενη λέξη αναδύεται... Εκδήλωση (δύναμης)... Μια εικόνα-αίσθηση έρχεται στο νου: εκδήλωση της δύναμης της αποστασιοποίησης... Θυμάμαι την ικανότητα της ψυχραιμίας που εκδήλωσα σε ένα περιστατικό και έτσι είχα τη δυνατότητα να δράσω... Θυμάμαι όμως και κάποια άλλη φορά που δεν μπόρεσα... Γιατί; Πώς γίνεται αυτό; Τί έλλειπε... Αφού είχα την... δυνατότητα ! Αυτό είναι! Άλλο είναι μια εσωτερική μου ικανότητα και άλλο η δύναμη ενεργοποίησής της... Εσωτερικό σθένος... 


Πάμε ξανά από την αρχή...: Πώς ξυπνάω μια εσωτερική δύναμη;
Πρώτα τη συνειδητοποιώ ως εσωτερική μου δυνατότητα • έτσι πιστεύω ότι την έχω και έτσι έχω πλέον λόγο για να βρω σθένος(πνευματική δύναμη) να την εφαρμόσω στην καθημερινότητά μου.



ο εσωτερικός ιχνηλάτης...
Κάποια "μαγική" στιγμή μπορεί να ένιωσα κάτι ευρύτερο μέσα μου, κάτι που δεν είχα νιώσει ποτέ μου πιο πριν... Ίσως μια στιγμή να άνοιξε κάτι μέσα μου και να ένιωσα σίγουρη ότι "ναι, νιώθω ότι μπορεί να υπάρξει αληθινή ευτυχία! Δεν είμαι φτιαγμένη μόνο γι' αυτό που ζω τώρα... Νιώθω ότι είμαι ένα ον βαθύτερο από αυτό που νόμιζα... Δεν μπορώ να το αποδείξω αλλά... υπάρχει ένα λαμπερό δυναμικό μέσα μου και δεν θα με αφήσει ήσυχη μέχρι να αναδυθεί στην πραγματικότητα, πλήρως..." ή σε κάποια στιγμή διαμάχης με κάποιον/α να ένιωσες μια εσωτερική αλλαγή (σαν να αλλάζεις ταχύτητα στην οδήγηση) που να σε έκανε να αντιληφθείς ότι... "δεν έχει νόημα όλο αυτό, και η απέναντί μου είναι το ίδιο παγιδευμένη όσο εγώ... Είμαστε και οι δυο θύματα των οπτικών μας γωνιών... Θέλω να αλλάξω... Ξέρω ότι μπορώ να αλλάξω..."

Μόλις αρχίσεις να ξυπνάς, ξυπνούν και οι δράκοι σου... Μην φοβάσαι είναι χάρτινοι...
Χρειάζεται η εσωτερική σιωπή και εξάσκηση για να δυναμώσω την 6 αίσθηση (διάνοια). Την αίσθηση αυτή δεν την χρειάζομαι μόνο για να προβλέπω το μέλλον, να διαβάζω τη μοίρα στις παλάμες ή τα άστρα ή να εκπέμπω "θεραπευτική" ενέργεια...
Υπάρχουν βαθύτερα πράγματα από αυτά όπως να διαισθανθώ την αληθινή μου ταυτότητα. Να διαισθανθώ την αιώνια αληθινή εσωτερική ομορφιά και καλοσύνη μου. 
Αν δεν συνειδητοποιήσω τί ον είμαι και έτσι το βαθύτερο δυναμικό μου:
  1. θα παραμένω εξαρτημένος των προτερημάτων των άλλων, 
  2. εξαρτημένος των δικών μου χαρισμάτων, 
  3. εξαρτημένος των στοιχείων της ύλης/ενέργειας και των καταστάσεων,
  4. και όσο κι αν φαίνεται περίεργο, εξαρτημένος των ελαττωμάτων/προβλημάτων μού ή των άλλων (παραδείγματα: "...ξέρεις τί έχω τραβήξει ο καημένος, άσε πού να στα λέω, μεγάλη ιστορία. Κάτσε να την πω και σε 'σένα..." ή "...ξέρεις η προσκόλληση είναι ένας τεράστιος τομέας (sic) της ζωής μου... Είμαι η προσωποποίηση της προσκόλλησης και είναι ένα καθοριστικό (sic) ελάττωμα με το οποίο δουλεύω (sic) χρόνια τώρα...")
...Και η εξάρτηση δεν είναι σχέση, είναι χειρισμός. Κάτι που χειρίζομαι, όσο καλό και να είναι όπως πχ. ένα χάρισμα-προτέρημά μου, μεταμορφώνεται σταδιακά από πηγή χαράς σε πηγή κενότητας για εμένα και πηγή εξάρτησης των άλλων από εμένα.

Πηγή ικανοποίησης και επαναφόρτισης είναι η συχνή επίσκεψη του πυρήνα της ύπαρξής μου και όχι της περιφέρειάς του. Τα ταλέντα μου είναι περιφέρεια της ύπαρξης μου και δεν είναι εκεί για να με επαναφορτίζουν αλλά για να προσφέρω υπεύθυνα μέσα από αυτά... Είναι τα εργαλεία της προσφοράς μου και όχι η ταυτότητά μου, ούτε πηγές προσωπικής ικανοποίησης. Ως συμπαντικά δώρα ανήκουν σε όλους... δωρεάν. Ευτυχώς...
Το ίδιο ισχύει και για τα ελαττώματά. Δεν χρειάζεται να είναι ο σκοπός της ζωής μου η απομάκρυνσή τους ούτε η ενασχόληση με τα ελαττώματα των άλλων. Αν έχω συνηθίσει όμως κάποια συγκεκριμένα "γυαλιά" είναι δύσκολο να τα αποχωριστώ... Έχω φτιάξει ένα 'στυλ'-ρόλο με αυτά και κρύβομαι από το φως μέσα στην υπνωτική συνήθεια του προβληματισμού και του διαρκούς σχολιασμού...
Φαίνεται πάντα πιο δύσκολο να μάθεις να συνηθίζεις στο αληθινό μεγαλείο του εαυτού και των άλλων...     


Προτάσεις για στοχασμό και βαθύτερη κατανόηση:
  1. Γιατί κάποιες φορές μπορώ να είμαι ανεκτικός στον ίδιο άνθρωπο, στην ίδια κατάσταση και άλλες φορές όχι;
  2. Ποιά η διαφορά μεταξύ μιας συγκεκριμένης εσωτερικής δύναμης (πχ. της ανεκτικότητας) και του γενικού όρου 'δύναμη ψυχής΄; 
  3. Γιατί κάποιες φορές μπορώ να εφαρμόσω προσωπικούς κανόνες που βιώνω ότι με ωφελούν και έτσι τους ακολουθώ και άλλες φορές όχι;   
Προτάσεις για διαλογισμό... για σύνδεση...
Καλή η κατανόηση και η συνειδητοποίηση... καλός ο στοχασμός... Είναι απαραίτητος για την προετοιμασία (εστίαση) πριν την εσωτερική φόρτιση.
Η κατανόηση/συνειδητοποίηση ανοίγει το παράθυρο για να μπει μέσα ο Ήλιος, μας 'τοποθετεί' εσωτερικά, αλλά δεν μπορεί να μας επαναφορτίσει...
Όλα επιτελούν την ξεχωριστή τους λειτουργία αλλά ο τελικός μας σκοπός είναι η λήψη πνευματικής ενέργειας:
Συχνά μέσα στη μέρα μου ας διακόπτω για λίγα δευτερόλεπτα τη δράση μου και ας υπενθυμίζω στον εαυτό το θαύμα της ύπαρξης (traffic-control):
Επιστρέφω την εστίασή μου στο βίωμα της ύπαρξής μου... απλά είμαι στο παρόν... Έτσι αποσύρομαι από τη δράση και τους ήχους και εστιάζομαι με ενδιαφέρον στην ύπαρξή μου... Αποσύρομαι από τις ιδέες, τις σκέψεις και τις γνώμες για να επιστρέψω επαναφορτισμένη... Είμαι μια ζωντανή ύπαρξη... Ένα ον συνειδητής ενέργειας... Είμαι συνειδητότητα... Για λίγα δευτερόλεπτα απλά βιώνω το θαύμα της Ζωής του εαυτού...