Τετάρτη, 1 Ιανουαρίου 2014

ο Αιώνιος Προπονητής


Ίσως η πιο παρεξηγημένη προσωπικότητα της ιστορίας να είναι ο θεός.
Μία λέξη που στις μέρες μας πλέον προκαλεί ένα περίεργο συναίσθημα αν όχι αποστροφή και περίεργους μορφασμούς...
Στην καλύτερη δε των περιπτώσεων υπάρχουν και εκείνοι οι οποίοι ακολουθώντας τις επιταγές της πνευματικής 'μόδας' (main-stream spirituality) αναγνωρίζουν τη θεϊκότητα μέσα στο κάθε τί και στον καθένα προτιμώντας να μην υπάρχει ένας θεός ως μεμονωμένη προσωπικότητα. Ίσως για να μπορεί να είναι ο καθένας μας ένας θεός και να κάνει ό,τι θέλει... 'ελεύθερα', αγοράζοντας ακριβά αρκετές φορές κάποιο σεμινάριο θεϊκότητας ή σωτηρίας-θεραπείας (...όλων των άλλων δηλαδή πλην εαυτού) από τα ουκ ολίγα πνευματικά 'super-markets'...
Άλλοι πάλι πιστεύουν 'τόσο πολύ' στον ένα θεό-προσωπικότητα που... συμπεριφέρονται σαν να μην υπήρξε ποτέ...    

Σε μια υποτιθέμενη προσπάθεια να επικοινωνήσουμε απευθείας μαζί Του ίσως να μας 'έλεγε' τα παρακάτω...Με σήματα σκέψης ίσως και κυρίως επίγνωσης και αισθημάτων...:


"Αιώνιά Μου Παιδιά, κατ'Αρχάς Καλή Χρονιά και Καλά Μυαλά.
Θα ήθελα να σας εκμυστηρευτώ κάποια πράγματα σχετικά με διάφορες συκοφαντίες που κυκλοφορούν τις τελευταίες χιλιετηρίδες σχετικά με την Οντότητά μου:
Δεν μπορώ να μπω μες το Παιγνίδι και δεν μπορώ να παίξω το ρόλο του διαιτητή: οι διαιτητές είναι η Νέμεσις και η Ανάγκη. Το σύμπαν έχει τους νόμους του που λειτουργούν αυτόματα, Τέλεια και πάνω από Μένα... Γι' αυτό αρκετοί από εσάς Με συγχέουν με την Συμπαντική Τελειότητα και ανήγαγαν τον Μηχανισμό του Σύμπαντος στο ύψος της θεϊκότητας... οι ίδιοι τώρα λατρεύουν μηχανές έχοντας μετατρέψει την επιστήμη σε δόγμα...


Εκείνο όμως που Μου επιτρέπουν οι κανόνες του Παιγνιδιού να κάνω είναι να σας τους διδάξω έτσι ώστε να πετυχαίνετε θετική ροή αισθημάτων και να σας προπονώ ενθαρρυντικά για τις τρικλοποδιές του αιώνιου, μοναδικού αντιπάλου σας...:
Του Χειρότερού σας Εαυτού...
Δυστυχώς ο 'κύριος' αυτός έχει πρακτικά την ίδια δύναμη με Εμένα γιατί... εσείς το επιτρέπετε και πολλές φορές το επιδιώκετε... Και πάλι, δεν μπορώ να κάνω κάτι γιατί αδυνατώ να ασκήσω βία...

Επειδή δεν έχω 'χειρότερο εαυτό' όπως εσείς, μπορώ να παραμένω πέρα από την κριτική και την τιμωρία... Αν δεν αναγνωρίσετε την καλοσύνη Μου όπως Εγώ τη δική σας, δεν θα μπορέσουμε να έχουμε μια 'εποικοδομητική' επικοινωνία... αν έχουμε καν κάποια. 

Μπορώ να σας εμφυσήσω (με την άδειά σας φυσικά) καλοσύνη και εμπιστοσύνη στα αγνά κίνητρα και την ειλικρινή συνεργασία. Αυτά όμως τα ιδανικά δεν μπορείτε να τα θυμηθείτε από μόνοι σας γιατί στην προσπάθειά σας να τα ανακαλύψετε κάνετε λάθη που συσσωρεύονται ως τραυματισμοί και αυτό μονίμως σας κρατάει ένα βήμα πίσω. Μέχρι να αναπτυχθείτε πλήρως, με τη βοήθειά Μου.

Δεν μπορείτε χωρίς Εμένα... δεν Μπορώ χωρίς εσάς...:
Το σύμπαν βασίζεται σε συνεργασίες... γι' αυτό παραμένει Αιώνιο...

Άλλο ασθενής και άλλο γιατρός... Αν αυτά τα δύο τα συγχέετε μέσα σας θα παραμένετε αβοήθητοι και μακριά Μου...: ό,τι πιστεύεις δημιουργεί την πραγματικότητά σου. Και πάλι, δεν το λεώ Εγώ αυτό... η Νέμεσις είναι υπεύθυνη γι'αυτό...

Αποφύγετε να ακούτε τον αντίπαλό σας που θέλει να υποβιβάσει την αξία Μου. Θέλει να σας απομονώσει τονώνοντας τον ναρκισσισμό σας...:
Σας λέει δηλαδή ότι έχετε ένα προπονητή μέσα σας και άλλα τέτοια γοητευτικά. Με τί 'μυαλά' θα βρεις τον προπονητή μέσα σου; Είσαι για να παίζεις, όχι για να προπονείς... Το σύμπαν δεν είναι 'one man show', είναι ένα Δένδρο διαφορετικών ρόλων. Εκεί είναι η Ομορφιά...

Άλλο ανώτερος εαυτός και άλλο θεός... Είναι δύο διαφορετικά πράγματα γι' αυτό και παραμένουν ως δύο διαφορετικές λέξεις...
Ο ανώτερος σας εαυτός ήταν ας το πούμε, η καλύτερή σας μέρα στο Γήπεδο. Είναι μια μνήμη που δεν θα σας αφήσει ήσυχους μέχρι να την ξαναζήσετε. Είναι μια μνήμη στην οποία επιστρέφετε Αιώνια. Αυτό είναι το Παιγνίδι...
Ο θεός είπαμε... Είναι ο προπονητής... Άλλο μία μνήμη και άλλο μια ζωντανή οντότητα.

Επίσης, όσο σοφοί και "παλιοί" να είναι κάποιοι από τους συμπαίκτες σας θα υπολείπονται μονίμως επειδή είναι μέσα στο παιγνίδι και φθείρονται. Ο λόγος; Βλέπουν και αυτοί από την ίδια πλευρά του γηπέδου...
Μην αρκείστε λοιπόν σε αυτούς όσο λαμπερά αστέρια και φαβορί και να είναι... είναι απλά καλοί παίκτες, δηλαδή γνωρίζουν καλύτερα το δυναμικό τους αλλά όχι το δικό σας...
Αυτό Είμαι σε θέση να το γνωρίζω μόνο Εγώ... (δεν φταίω Εγώ, ο ρόλος Μου είναι...)
Αποφεύγετε όσο γίνεται να δίνετε πολύ βάση σε λαμπρούς συμπαίκτες σας, το φώς τους Εγώ το έχω χορηγήσει και ας μην το Θυμούνται ή Αποδέχονται... Θα προσπαθούν πάντα στην άγνοιά τους να οργανώνουν κλίκες συνεξάρτησης (προσκόλληση-οικειότητα) που μοιάζει με την Αγάπη που σας Έχω αλλά... καμία σχέση: οι κλίκες οδηγούν πάντα στην απώλεια βαθμών... επειδή μόνο η αληθινή αγάπη δεν πονά και έτσι οδηγεί Πάντα στη Νίκη.

Η συνεξάρτηση είναι η απόλυτη συνταγή για αυτογκόλ... Προκαλεί ζητωκραυγές αλλά από την απέναντι πλευρά του γηπέδου... Μην σαμποτάρετε τον εαυτό σας, αξίζετε πολύ περισσότερο από ότι μπορείτε καν να φανταστείτε...
Το νού σας Σε μένα και στον καλύτερό σας εαυτό, εμπιστευτείτε Με...
Σταθερά στο πλάι σας με Αφιλοκερδή Αγάπη,

Ο Συμπαντικός σας Γονέας"

Τελικά ίσως να Τον αποκαλούν Μεγαλοδύναμο επειδή έχει μία μόνο Δύναμη: Αναγνωρίζει αυτά που δεν μπορεί να κάνει...
Αυτό είναι Αγνότητα και Σοφία... Διάκριση.